Finally. Na anderhalf jaar was ze teruggekeerd naar Dh. Met een leeftijd van twee en een half. Een uiteindelijke goude kleur was op haar vacht te zien. Haar lichaam was al breder gebouwd. Haar schouders waren breder geworden. Ze had meer spieren in haar lijf waardoor ze er groter uitzag dan dat ze werkelijk was. Maar ze was geen krachtpatser. Ze was best wel klein voor haar leeftijd en ras. Dat was te voorspellen. Maar je lengte telde niet, het was de grootte binnenin je dat telde. En dan was ze behoorlijk groot. Niet té groot maar ook niet nietsnuttig klein. Ze was precies goed.
Haar hoefstappen waren regelmatig, net als haar ademhaling, haar gezwiep met haar staart was ook regelmatig. Een steeds meer irriterendere reflex. Echt erg. Nu irriteerde ze zich er zelf ookal aan. Wat nog irritanter was was een oude wond dat erg irriteerde en er best wel rood uitzag. Maar het zat aan de onderkant van haar buik. Het was een overblijfsel van een spel toen ze jong was. Toen stoeide ze met Eyes maar die horens waren al vrij lang. En dus had ze een wond. Maar dat was niet erg. Liever toen dan nu. Want nu waren die echt kei lang. Hij was gegroeid dus. Aaliyah was wel nu enorm veel groter dan het hert. Minstens dertig centimeter. Nee. Misschien meer. Nee. Ongeveer dertig centimeter.
In de verte liep het hert. Ze grinnikte. Eyes stond plots stil en snoof argwanend. Aaliyah sjokte droog verder tot ze oog in oog stond met een misbaksel aan haar voeten. Zelfde leeftijd als zij en hij stelde zich gelijk voor. Ze glimlachte eventjes naar het dier. ’Interessant. Maar ik ben Aaliyah. Mijn beste kameraad hier heet Eyes.’ Dan stelde ze gelijk ook het hert voor ea. Droog. Maarja. Ze was best droog. Vond ze.
Btw. Het eerste wat ze zou doen zometeen is uit de Horcrux stappen. Die wannabe kudde. Serieus. Nee, dat werd m echt niet. Aaliyah snoof luid en keek het beest voor zich rustig aan. Haar ogen stonden normaal. Rustig en best wel lief. Met haar oren draaiend luisterde ze naar alle geluiden om zich heen. ’Zeges, Ventus.’ Zei wierp Ventus een blik toe. ’Waar zijn uw ouders.’ Zei ze met een blik van

Finally. Een post. Sorry maar door al het skype had ik niet echt inspiratie ofzo

Een vage ‘Uhuh’ Ontsnapte uit haar keel. Nee ja. Waarom ouders als je ze niet nodig hebt ea? Jaja. Veel praatjes heeft deze hengst. Veel praatjes en weinig daden. Maarja. Hij was jong, kon nog alles leren. Ach. Ze had meelij met degene die hem zou helpen, váág. Aaliyah’s perfecte chineze grijns bleef op haar gezicht maar eigenlijk was ze niet bij de hengst dat zo góéd Latijn kon. Wowowowow, de hare? ’Wow wow wow. Halt. Vroeg jij mij nou naar míjn ouders? Laat ik het kort en simpel houden. Ma is Doowd. En pa is pedooó.’ Zeg. Heldere taal. ’Clear.’ Vroeg ze simpeltjes. Wow ze was best wel vaag bezig ea. Ze kantelde haar hoofd iets en smakte met haar lippen. Daarmee kwakte ze wat speeksel op de neus van de jongeheer. Eyes mekkerde opeens hard en klaaglijk en bokte eens hoog. Daarna ging hij verder met het eten van sneeuw. Aaliyah draaide haar oren naar de buitenkant van zichzelf want die Ventus die zei verder niet echt iets dus moest ze zichzelf zien te vermaken met iets anders. Ze pakte een tak tussen haar lippen en trok hard met de bedoeling om het ding los te rukken. Helaas was dat niet zo simpeltjes. Dus rukte ze nog een keertje, en nog een keer en daarna kwam dat stomme ding los. Zwijgend kauwde ze op de lekkernij en genoot zichtbaar. Ze smakte overdreven nog een keer en peuzelde het lekkere hapje op. Ze opende haar ogen en keek eens starend in de ogen van die van Ventus.

Yo. Ze schudde haar manen en keek de Ventus aan. Grappig. Kon het beest smekkeloos Latijn? Latijns? Wowow. ’Ge weet ea. Manneke. Datteh. Datteh. Latijns niet bestaat. Het is Latijn. Niet met die onbenullige ‘S’’ Zei ze droog. Ze draaide een rondje om haar eigen as. Waarom? Omdat zij het was. Omdat ze overactief was. Kreeg teveel prikkels om haar heen. Alsof ze ADHD had. Maar dat had ze niet. Maar misschien een lichte vorm van ááádéééháádéé. Jaja. Dat had ze. Ze merkte dat de hengst moest lachen. Uhuh. Aaliyah lachte op haar allerhardst mee. ’OHMYNGOD JA! Dat was een goede makkr. Jaja. Hilárisch! Wow.
Goed. Waar lachn we om?’ Wow. Volgens haar vond Ventus haar een béétje Creepy gevonden toen Ventus dat zei. Of nee. Zij? Creepy? Haha. Ze keek verschrikt achterom. ’WAT? WAT? WAT IS CREEPY. ZEGOP. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG. ZEG.’ Ze haalde diep adem. ’ZEG. VENTÚÚS!’ Jammerde ze. Ze keek eventjes scheel naar de sneeuw –rijmt- en sloeg daarna met haar staart tegen haar flank. Ohmygod, dacht ze toen ze Ventus zag eten. ’ Oh dus het eet gras?’ Vroeg ze lief. Omg. Naäper. Jemig. Nu knabbelde de hengst aan een tak. ’Jaha. Lekker ea?’ Vroeg ze jaloers. Ze was een trendsetter. Wow. Nee grappje. Aaliyah snoof serieus. ’Oke. Even serieus Yo Ventus. Wat doet ge hier en wat wilt ge hier?’

Who who who. Calm dude. Who. Licht geschrokken hief Aaliyah haar hoofd. ’Bijdehant? Ik? Echt niet. Zeer zeker niet. Echt niet. Nah. Uhuh. Nee. Helaas. Sorry. Nopp. Ik? Tss hoe kom je erbij. Uh. Nou. Pardon. Dankjewel.’ Aaliyah trok haar neus beledigd op. ’Latin? Dans je ofzo?’ Walgend hief ze haar hoofd. ’Ahah. Ja dat kan mij iets schelen maar volgens mij is het dus gewoon Latijn. Niet Latijns.’ Zei ze betweterig. ’Maar je mag het zelf weten. Who. Wat was je naam ookalweer?’ Het was zo’n onoriginele naam dat ze m vergat. Omg. Het beest begon droog te doen. Mijn oogjes. Wow. ‘Uhuh. Váág.’ Kwam er uit haar mond. Haar perfecte gouden lippen. Wow. ’Ik zou in kleine zaaltjes beginnen schat.’ Zei ze sarcastisch. Uhuh. ’Jaja. Ticket verkoop is bij mij. Moi. Waar je een leven kan vinden? Wow. Je bent volgens mij wel heel wanhopig als je dat zoekt. Zoek een baan man. Zoek een baan.’ Haar voorbenen vlogen van de grond af, zeker een halve meter vloog ze door de lucht. Haar hoge hinnik was krankzinnig. ’Sorry maar mensen die denken dat ze míjn attitude over kunnen nemen zijn niet bepaald geliefd. Zeer zeker niet geliefd!’ Ze maakte zich breed en liep naar voren, ze stopte niet bij de hengst en liep door zodat ze met haar borst de hengst naar achteren dwong. Haar oren waren iets naar achteren gebogen maar klaar om al het geluid op te vangen. Ze keek strak in de ogen van de jongeman. ’Dus doe maar gewoon normaal want anders..’ Dreigde ze met een strakke stem.

Wow. Stop, stop, stop. ’Doe please niet zo… als jij het droog wil noemen dan moet je stoppen met zo droog reageren. Ventieldopje.’ Ships, dat was zijn naam niet. Achja. Het begon tenminste met een V en daarna een E en dan een N en daarna een T en daarna wist ze zijn naam niet meer. Dusja. Dan kon je dit misschien een beetje verwachten ea? Ze merkte dat de hengst langs haar keek, man, dit was nogal saai. Aaliyah strekte haar hals uit en hapte vlak voor de borst van de jongeman. Maar ze hapte niet in zijn borst maar in een tak, vliegensvlug rukte ze aan de tak en knabbelde er zwijgend aan. Wow. Zij? Snel op haar teentjes getrapt? Mocht ie willen. Aaliyah knorde wat en bleef rustig verder eten. Argh, wat had die hengst veel praatjes, bah, nu was er geen lol meer aan hoor. Met een luide, moeilijke, pijnzame verslikking hoestte ze. ’Uch. Nee, nee, nee. K heb geen tenen, je doet wel enorm attituderig en daarna ea, ik ben totaal géén schatje. Dat is echt iets wat ik nou weer niet ben, ohja, ben geen meissie.’ Ze rolde met haar ogen en sjokte langs de hengst. Ze wou geen minuut langer blijven hiero. In het voorbijgaan beet ze hard in de achterpoot van de hengst, bokte naar achteren en trok de jongeheer onderuit. Tenminste, als hij viel dan. Het interesseerde Aaliyah niet. Ze stopte eens en luisterde verveeld naar de nutteloze woorden. ’Tja. Jij kan niet weglopen. Ík wel.’ Mompelde ze terug. Aaliyah keek eens om, knipoogde chineesjes en vervolgde haar pad. ’Roep me maar voor hulp, als je afgekoeld bent want ik houd niet van zulke conversaties. Sorry hengstje, wat groeien, leren, praten en luisteren en kom daarna terug.’ Riep ze hem vervolgens toe voordat ze de bocht om ging en verdween. De hengst was het niet waard en Aaliyah zou haar tijd niet aan de hengst verspillen. Niet als hij bijnamen ging geven voor haar, de arme schat, was hij dan zo verward? Aaliyah kon heus wel haar eigen bijnamen geven maar c’mon eaj? Schat? Meisje? Nee datteh, nee dat werkte niet echt goed ofzo.