En toen ging het kleine gevechtje weer verder. Oooh wat leuk. Hij vond het zo leuk. Hij grijnsde kwaadaardig. De oren van de merrie waren naar achter gedrukt. Dat kon hij ook hoor. Hij deed het ook. Hij deed het al, de hele tijd. Hij werd weer bij zijn strot beetgepakt en sloeg een klein kreetje. Hij haatte dat ze dat deed bij hem. Zijn neus werd beetgepakt en werd aangesleurd. Hij sleurde hem er weer uit haar greep,hij liet haar niet winnen. Welke hengst verloor er nou van een merrie? Misschien een watje? Maar hij was geen watje. Er werd tegen hem gebokt en gestampt en er werden haren uit zijn voorplukt gerukt. Dat ging erover. De merrie liet haar met haar volle gewicht tegen hem vallen. Hij draaide zich om en spandde zijn spieren op om te bokken en te stampen. Nu pakte hij haar neus beet en rukte er eens stevig aan. Het bloed droop uit zijn mond en uit haar neus. Nou,lekker pech dan. Hij pakte haar voorpluk vast en rukte er allerlei haren uit. Wie laatst lacht,best lacht. Nou,hij lachte niet dus. Zijn huid werd weer opengereten en hij deed het bij haar. Hij grijnsde weer ,maar lichtjes zodat zij het niet kon zien.