Frizo keek Eclips aan terwijl ze tegen hem praatte: Ik vind hem niet leuk, maar hij is terug naar goed. Maar wat moet ik doen? stel dat ik Zwanger ben? moet ik hem nu met de opvoeding laten helpen?Of ik aleen, of met iemand anders? Als ik het aleen doe is het misschien niet goed..het kleintje zou waarschijnlijk later naar zijn vader vragen. En ik weet niet of ik er klaar voor ben. Misschien is het het best dat er iemand me helpt. Hij dan? of beter iemand anders?' Ja, stel dat ze nu zwanger is, die kans is best groot. Frizo dacht na en probeerde een oplossing te vinden. En moest ze echt terug naar hem, Frizo vertrouwde het op de 1 of andere manier niet helemaal... Hij begon met praten 'Stel... je bent wel zwanger, ik zal je helpen als je dat wilt tenminste. ik zal je helpen met alles de bevalling, het verzorgen. ik zal je niet in de steek laten.' Straks wou ze helemaal niet dat hij haar ging helpen? dacht Frizo. Hij wist het allemaal niet maar hij zag dat ze het er moeilijk mee had. dus ging hij dichter op haar staan en legde zijn hoofd op haar rug.

Eclips kon wel inzakken, ze voelde zich er slecht over. 'Stel... je bent wel zwanger, ik zal je helpen als je dat wilt tenminste. ik zal je helpen met alles de bevalling, het verzorgen. ik zal je niet in de steek laten.' zei Frizo. Ze zei 'Ik heb hem ook gevraagd of hij erbij wou zijn, hij zei ja.. Maar bij de rest weet ik het niet. Van mij mog je helpen enzo, aleen ik weet niet of ik dat van hem mag..' Ze rilde weer, en deed haar ogen toen Frizo dichter bij haar kwam staan en legde zijn hoofd op haar rug. Eclips zuchte en zei stil 'Hij is goed geworden, maar ik weet het echt nog niet..' Eclips zuchte, en liet haar hoofd zakken. Ze zei 'Ik ben een bee..' ze maakte haar zin iet af. Ze kon haar evenwicht niet meer houden Haar hoofd was overspoeld met vragen. Ze wist niet of ze het lang volhield. Ze hield het niet eens vol. Ze zakte door haar benen, nu lag ze daar is in het ijskoede sneeuw..

Sorry, inspi is laag =O

Frizo legde zijn hoef op rust en luisterde naar wat Eclips ging zeggen. Opeens stopte de wereld even met draaien Frizo sloot zijn ogen en haalde diep adem en deed zijn ogen weer open. Zag hij dat nou goed? Eclips lag op de grond. 'Dit kan niet' was het enige wat hij uit zijn mond kon krijgen. Arme Arme Arme Eclips dacht hij. Hij wist niet wat hij moest doen en uit paniek probeerde hij haar warm te houden door met zijn warme adem op haar te blazen. 'Alsjeblieft Eclips. Het komt goed, Alsjeblieft' zei hij terwijl hij naast Eclips ging liggen en tegen haar aan ging liggen om met zijn warme lijf de hare op te warmen.

--Sorry voor late reactie xD en kort stukje --

Eclips lag in het koude sneeuw. Met haar ogen toe, ze had dit zo vaak. Maar nu werd ze niet wakker. Normaal is ze wakker. Dit was net zoals toen het net gebeurde. Toen werd ze niet wakker. Nu ook niet. Ze ademde wel gewoon. En je begon ook wel te zien dat ze drachtig was. Eclips bleef maar stil liggen, en werd niet wakker. Maar ademde wel perfect. Normaal was ze al wakker. Ze bewoog niet. Meer alsof ze sliep. Een diepe slaap. Niet zo'n slaap als doornroosje meer gewoon slapen. Aleen werd zij niet snel wakker. Ze lag er nogsteeds. Ze voelde ook niet echt koud aan enzo. Dus er is niks erg, ze sliep wel niet. Of misschien wel, misschien is ze door de smak in slaap gevallen. Of zo iets dan..

Sorry voor kortheid. Maar je kunt niet super veel met een slapend paard he

Frizo lag nog steeds naast Eclips het sneeuw was al een beetje gesmolten door de zon en soms stak er een klein grassprietje uit de sneeuw. *Knorr*Knorr* Wat is dat nou? dacht Frizo, hij keek om zich heen, O, hij wist het al zijn maag knorde hij had honger. Frizo gaf Eclips een stiekem kusje op haar nek. Oeps, had hij haar nou een kus gegeven? Frizo voelde zich ongemakkelijk, gelukkig merkde ze het niet. 'Ik ben zo terug en ik hou je in de gaten Eclips.' Frizo stond op en schudde even om het sneeuw van zich af te krijgen. Hij galoppeerde weg zodat hij het wat warmer kon krijgen en ging opzoek naar een plek, hij begon ook wel een beetje dorst te krijgen dus zocht hij naar een meertje. Hij werd een beetje moe en ging dus over in draf hij zat diep in het bos en kwam terecht bij een dicht begroeid bos, hij was eigenwijs genoeg om er door te lopen en kwam terecht bij een hele mooie, hoge waterval. Frizo stond steel en keek ernaar 'Waauuw, dit is magisch...'

Eclips werd al wakker. Maar hield haar ogen toe. Frizo zei 'Ik ben zo terug en ik hou je in de gaten Eclips.' En hij galoppeerde weg. Eclips stond op, ze keek wat rond. En volgde de voetstappen van Frizo. Tot een begroeid bos. Ze stapte een beetje in het bos. En kwam aan een waterval. Daar zag ze frizo staan. Frizo zei iets. Maar Eclips hoorde hiet niet. Ze kwam naats Frizo staan en zei "Boe" en glimlachte. ze duwde even haar hoofd tegen zijn nek en keek ook naar de watervallen. "Woow" zei ze. Ze ging dichter bij de waterval en dronk wat van het water. Wat lekker, niet te koud niet te warm. Precies goed. Ze ging met haar hoofd weer omhoog, en ging een beetje naar links.. Daar was het even mooi. Wat een speciale waterval.

Sorry voor kleinstukje

'Boe' hoorde Frizo, hij keek achterom en zag Eclips tussen de sneeuw staan, ze werd verlicht door het felle zonlicht dat op haar scheen. 'Je bent er weer!' Frizo was opgelucht en blij om Eclips weer te zijn. 'Mooi hè' zei hij terwijl hij Eclips aankeek. Frizo liep richting de water val en stopte ze neus in het heldere water wat zo langs zijn neus stroomde. hij nam een slok en hij vond het heerlijk, precies goed was het. Hier was ik aan toe, dacht hij. het was best warm water waardoor zijn neus weer wat warmer werd en de kou afkoelde. Voorzichtig zette hij hoefje voor hoefje zijn benen in het water en ging tot zijn buik het water in. het voelde heerlijk. 'Kom ook Eclips, het is echt lekker' riep hij en hij nam nog een slokje water.

'Je bent er weer!' zei Frizo, Eclips glimlachte. En erachter zei hij 'Mooi hè' Eclips knikte. En dronk nog wat. Ondertussen was Frizo in het water gegaan. 'Kom ook Eclips, het is echt lekker' riep frizo. Eclips zette voorzichtig een hoef in het water. Daarna haar andere. En daarna all haar hoeven. Ze stapte een beetje verder. Tot haar kneeën ze dronk nog wat en ging verder. Ze sloot haar oogjes even. En daarna ging ze nog verder tot haar buik. Dit was ongeveer het diepste. Eclips dronk nog wat. Dit deed deugt, van al die tijd in het ijskoudesneeuw liggen kreeg je het koud. Ze voelde ook koud aan. Dat had ze zelf door. Ze ging nog wat verder. Tot ze bijna zover zat als Frizo. Frizo was wel wat groter, bij haar kwamm het al verder tot na haar buik. Frizo die verder stond, was het tot de buik. Ze ging richting Frizo, tot naast hem. Ze ging tegen hem staan. Nu werd ze nog verwarmd. Door het water en door Frizo.

Eclips stond naast Frizo, in het stromende maar toch lekker warme water. Frizo vond het wel mooi zo, gezellig warm naast Eclips, hij vertrouwde haar volledig ze was echt degene die hij zocht iemand die lief was, aardig, betrouwbaar, grappig, mooi... Mooi?! zei hij nou weer mooi, hij schrok ervan maar hij liet zijn gedachten toe, ze was inderdaad ook wel erg mooi, dacht hij. Hij deed zijn neus in het water en haalde hem er met een snelle vaart weer uit en richtte op Eclips waardoor ze nat werd, Hij deed het nogmaals, hij had wel zin in een lolletje. hij schudde zijn hoofd om het water van zijn hoofd af te halen en hinnikte luid. 'Hahaha' zei hij lachend. Het water was ook zo lekker dat het niet eens uitmaakte dat hij nat werd.

--sorry voor über late reactie XD--