Smoothie stapte rustig om de bomen heen. Ze wist wel dat dit uit kwam bij de rivier, wat uitliep tot een waterval. Ze wou nu gewoon even alleen zijn. Ze dacht al die jaren dat ze geen familie meer had, en nu kwam ze Painted Black tegen, en dat is blijkbaar haar broer. Aan de ene kant was ze er super blij mee. Maar aan de andere kant...Ze wou zoveel dingen weten. Over Painted, over haar overleden moeder. Haar vader. Maar het ergste wat er nu in haar hart speelde, Ze voelde zich best alleen. Ze had geen vrienden ofzo, al die jaren niet, dat ze hier in DH was. Ze kwam aan bij het riviertje, het was de kant van de waterval. Aan de andere kant kon ze weer verder gaan. Hier was er niks te beleven. Alleen dit stuk bij de waterval was redelijk diep, en op sommige plekken alleen, kun je staan. Smoothie overwoog het toch maar en zette een stap in de rivier. Het was gelukkig niet zulk koud water. Nog een stap en nog een stap. Tot dat ze er helemaal in stond. Toen kon ze er niet meer staan en moest ze zwemmen. Toch deed ze dat maar. Toen ze tot de helfd al gezwommen had, dacht ze dat het goed was. Maar de stroming was toch sterker dan gedacht en ze werd mee genomen, richting de waterval. Ze kon zich niet meer verzetten, en probeerde naar de over kant te zwemmen. Dat lukte een beetje, en het ging heel sloom schuin. Een schrelle hinnik verliet haar keelgat. Ze zou nu van de waterval storten. Een stemmetje in haar hoofd zei dat ze niet mocht opgeven. Ze draaide zich om, en zette al haar spieren in werken. Ze ging nu gelukkig weer van de waterval af. Ze kwam bij de andere kant uit. Versufd liet Smoothie zich op de grond zakken.

~Remember~

Langzaam zette hij zijn passen. Het geluid van het vallen en opstaan van het water, was heerlijk rustig en zacht. De hengst hoorde het geluid van een bries, maar negeerde het. Hij bracht zijn hoofd naar het water en dronk het water rustig en geruis loos. Langzaam bereikte de geur van een paard zijn neusgaten. Remember tilde zijn hoofd op. Brieste schudde zich zelf uit. En stapte naar de merrie toe. Remember zwiepte met zijn staart om een simpele daas te verwijderen. Maar steeds kwam die terug. Zo bleef hij maar zwiepen met zijn staart, wat voor een lachwekkend beeld kon zorgen. Remember stapte in het water, en liep langzaam op de Paint merrie af die daar zo versuft op de grond lag. Ze leek bewegingsloos. Of ze sliep? Of ze was dood?! Remember drukte zijn neus tegen de buik van de merrie. Opeens ging die omhoog. Van schrik maakte hij een raar sprongetje. ''Goedendag merrie. Ik ben Remember. En door wie word ik vandaag vergezeld?'' Vroeg hij rustig, kalm. Vriendelijk en welkom.

Smoothie lag even uit te rusten maar snel kreeg ze een duwtje in haar buik. Meteen gooide ze haar hoofd omhoog, en keek naar de witte hengst die voor haar stond. Ze stond zelf nu ook op en schudde zich uit. De hengst ving spetters op. ''Sorry.'' Zei ze grinnikend.''goedendag merrie. Ik ben Remember. En door wie word ik vandaag vergezeld?'' Zei Remember rustig. Smoothie grinnikte nog een keer. ''Aangenaam Remember, u word vandaag vergezeld door Smoothie.'' Zei ze lachend, en maakte een bekakte buiging. Meteen daarna ging ze door met het lachen. ''Ben je hier al lang?'' Vroeg ze. ''Ik wou net naar de overkant zwemmen, maar de stroming werd een beetje sterk.'' Zei Smoothie een beetje beschamend. Ze keek naar Remember en wachte op antwoord. Er vloog een zwerm vogels uit een boom die vlak naast hun stond. Eén vogel vond het wel grappig om te poepen en poepte vol op Remembers hoofd. Smoothie kon haar lach niet inhouden, en lag in een kreuk van het lachen. Ze ging met haar neus, de rivier in, en draaide in één keer met haar hoofd. Alle spetters, kwamen op Remember's hoofd terecht. Gelukkig ging daardoor wel de poep weg.

''Maakt niet uit.'' Zei Remember vrolijk, hij greens. ''Leuke naam Smoothie.'' Zei hij vriendelijk. Hij lachte even om haar bekakte buiging, hij wist zelf donders goed dat het als grapje bedoeld was. ''Ik? Al zo'n jaartje denk ik.'' Zei hij met een grijns, ja hij was hier al zeker lang. ''En jij? ach ja. Ik kwam er eerst ook niet doorheen. Gewoon blijven proberen.'' Toen de vogel op hem poepte keek hij naar boven. ''Ik hou ook van jou hoor!'' Riep hij sarcastisch. ''Bedankt.'' Zei hij kalm tegen Smoothie. Hij liep naar de water rand. Liep erin en zei: ''Dus. Nog een keer proberen.'' Vroeg hij uitdagend. Ja je kon wel zeggen dat Remember makkelijk vrienden kreeg. En rustig zwom hij door.