[Oke, ik ga niet al die posts lezen hoor.][Yara is nu in een redelijk bange bui]

Yara draafde het bloemenveld binnen. De geur van bloemen en een heleboel andere paarden kwam haar neus binnen. Met haar oren naar voren en een glimlach op haar gezicht volgde ze de geur. Zolang er geen grote paarden waren was ze niet bang. Al snel kwamen de paarden in zicht. Er was een veulen! Maar er lagen twee paarden op de grond.... Een grote koudbloed... Even ging er een rilling ove rhaar heen. Maar toen keek ze weer naar het veulen, en het paard wat waarschijnlijk de moeder was. Een glimlach verscheen op haar mond.

Daar liep ze dan, een gevlekt monster. Achja, lopen, hoe wil je het noemen. Op dit moment was Coktail in de waan dat ze hoog dressuur liep. Alleen leek het niet echt op dressuur, aangezien Coktails versie van dressuur een beetje afweek van de gewone. Ach ja, je kon het haar niet heel erg verwijten, want ze had er alleen over gehoord dat het wel leek alsof een paard sierlijk ‘danste’ en mooie, soepele bewegingen maakte.

Wat is het resultaat wanneer Coks dit probeert na te bootsen? Juist ja, een merrie die de gekste sprongen door een bloemenveld heen maakt. “Shake it, shake it, shake it, YEAH!” Giechelde ze, en ze schudde met enkele wilde bewegingen met haar kont, waarna ze gewoon aan een serie bokken begon waar menig rodeo paard ‘u’ tegen zou zeggen. Haar hoeven vlogen hoog de lucht in en bij de laatste bok kon ze maar net voorkomen dat ze een turnpaard werd, want ze had bijna een sierlijke koprol die haar een avondje hoofdpijn zou kunnen bezorgen gemaakt. Nee Coktail, sprak ze zichzelf streng toe, jij mag vandaag geen koprollen maken, want je bent geen turnpaard.

…Dat gaan we volgende week doen, bedacht ze opgewekt, en keek nu al uit naar haar eerstvolgende driedubbele flipflopperoverslag. Ja, dat zou een waar spektakel worden bedacht ze, en ze knikte nog maar eens meerdere malen in zichzelf, met een hoofd dat er ongeveer zo uitzag:

Plotseling kreeg ze nog een geniale inval, om haar dressuuract nog wat meer leven in te blazen. De merrie ging door haar knieën, draaide soepeltjes op haar rug waarna ze achter elkaar aan meerdere keren rondtolde en een spoor van verwoesting tussen de bloemen achterliet. Toen sprong ze weer overeind en nam waardig haar denkbeeldige applaus in, knikte en boog diep met haar hoofd. “Dankuu, dankuu, dames en heren!” lachte ze. Toen besloot ze dat ze wel weer genoeg gedressuurd had voor vandaag, en keerde om. Met een vlot drafje hyperde ze er weer vandoor, klaar voor het volgende ‘iets’ dat vandaag ging gebeuren. Bij Coktail gebeurde er altijd wel een iets, dus dat kwam mooi uit. Vandaag kwam de iets in de vorm van het geluid en de geuren van veel paarden bij elkaar, en ze hoorde zowaar gelach. Coktail startte haar superturboaandrijving en sprintte ernaartoe, want ja, ze was altijd wel in voor een feestje. Aangekomen bij de plek des feests maakte ze een wilde sliding stop. Geen enkele van de paarden aanwezig kende ze, maar dat boeide niet. “Howdy, dudesons! Wazzuppp! I’mma Coktail!” gilde ze vrolijk, want als Coktail enthousiast is mag heel DH ernaar luisteren, en reken maar dat ze enthousiast is. Haar blik viel op een übermegaschattig veulentje, pasgeboren. Direct trippelde ze ernaartoe en duwde haar neus tegen het nekje van het kleine ding bij wijze van begroeting. “WAT EE-“ ze wilde alweer haar stem ongecontroleerd een paar decibel omhoog laten gaan maar hield zich in bij de kleine. Bij haar veulen, Kilimar, had ze dat immers ook gekund. “Wat een skattie ben jij! Hoe heet je, kleine?” vroeg ze vriendelijk. Pas daarna merkte ze op dat er twee paarden nogal flauwgevallen bij lagen. Hmm, haar dokter-instincten kwamen omhoog. Ze wandelde dichterbij en drukte haar neusje tegen een paar nekken aan. Al snel had ze haar conclusie getrokken. “Iemand moet ze mond op mond beademing geven, anders overleven ze het niet, hoor!” zei ze zeer ernstig, en sloot beslist haar ogen. Het was maar goed dat er zo’n verstandig *kuchkuch* iemand bij gekomen was, besloot ze.

Painted schoot overeind. Zijn hoofd bonkte en hij kreunde. Hij schraapte zijn keel om duidelijk te maken dat hij weer tot 'leven' was gekomen. Painted stond wankel op, alsof het de eerste keer was en deed langzaam zijn ogen open. Hij moest wennen aan het felle licht dat naar binnen stroomde. Hij zuchte even toen hij om zich heen keek, nog meer paarden waren er bij gekomen. Het was inderdaad de beroemste bevalling ever. Kraamvisitie. ~
Hij grinnikte even en liep toen, nog steets wankel, naar Amani. Hij duwde zijn neus tegen haar aan. Was zij nou ookal flauw gevallen? Met grote ogen keek hij Courage aan en vervolgens de nieuwe merrie met een rare blik. ''Wazzup?'' Immiteerde hij met zijn gangster stem. Zijn ogen gleden langs Padeau, die nog wel was blijven staan. Voor een kleintje had ze nou al weer een pittig grote mond. Zijn glimlach verdween en hij duwde zijn neus nogmaals tegen Amani. ''Hottie? Hottie wakker worden'' Fluisterde hij zacht.

Geschrokken keek Padeau toe hoe eerst PB flauw viel en toen haar moeder met het bericht dat ze blind was. ''Papa.... M... Mama?'' Vroeg Padeau geschrokt. “Howdy, dudesons! Wazzuppp! I’mma Coktail!” Padeau voelde een neus tegen haar nek. Ze keek de merrie vrolijk aan. Ja, deze merrie mocht ze wel. “WAT EE-“ Zei de merrie. Padeau keek haar vragend aan en grinnikte. “Wat een skattie ben jij! Hoe heet je, kleine?” Padeau greens breed. ''Howdy dude!'' Zei ze met de nieuwe woorden die ze net geleerd had van Coktail. ''Padeau. Princess van The Fire Flame.!'' Zei ze vrolijk en trots op haar rang. Trots op haar ouders. Helemaal vergeten dat haar ouders flauw gevallen waren. ''Mond op watte?'' Vroeg ze nieuwscheirig. Ze snuffelde even wat aan een bloem. Maar spijtig kwam er een prikkel hoorntje geval iets op haar mond. Wazzup.'' Hoorde ze haar vader, met een gangster stem zeggen. Ja daar was haar redder van dit rare ding! ''Pappie. Auw.'' Zei ze, terwijl ze de hoorn goed liet zien. Ze schraapte ermee over haar been, en gelukkig viel hij eraf. ''Mammie?'' Vroeg ze kalm, nu al een minder pittig mondje hebbend. Daar word je best moe van weetje? Ze drukte haar neus tegen haar moeders hals. En ging liggen, met haar neus nog steeds tegen haar hals.

OMG, ze was populair, half DH kende haar nu. Eens kijken, Coktail, onbekend, Padeau, Painted, Vagrusa, Courage. Woesjj nee laatmaar. Half DH dan, dat moest mogelijk zijn. Ohmynoesjes, ze was flauwgevallen, hellup, ambulance. Heel vaag in de verte hoorde ze geroep tegen Padeau. Padeau antwoorden, coktail heet dat onbekende ding en ze knoopt een gesprek aan waarna ze mond op mond overweegt. O MY NOOO! NIEMAND BEHALVE ÍK MAG PAINTED MOND OP MOND GEVEN! AAN DE KANT, IK MOET WAKKER WORDEN! Ghehe, ze verloor haar zelfbeheersing maar was nog steeds flauwgevallen en flauwtjes. Ghehe humorloos. Maar toch, NIEMAND mocht PB mond op mond geven zolang zij bestond. Vaagjes opende ze haar ogen en ze hoorde Painted ‘Wazzup’ mompelen. Ze kreunde. ‘nie goe’ Wou ze antwoorden maar ze kreeg geen woord door haar keel. Weer hoorde ze Black iets zeggen. Ghehe, aawww wat lief, ze moest wakker worden. Rustig schudde ze haar hoofd en wierp zich omhoog. Nog even afzetten en ze stond in volle glorie. Maar dat vond ze saai en ging weer liggen, lekker dicht tegen Padeau aan. ‘Pappie auww’ Mompelde Pad’je. Bezorgd keek luisterde ze naar haar schat en wist dat het alweer beter ging. ‘Mammie?’ Hoorde Amani haar nu vragen. Amani knikte warm en zuchtte. Dit was wel even lekker. Eigenlijk had ze zelf ook wel zin om te slapen maar dat wou ze dan ook weer niet. ”Hoe ziet Padeau er nou uit? En Coktail, ghehe ik ben de enige die Painted mond op mond mag geven.” Fluisterde ze zachtjes omdat Padeau al in een ander wereldje leefde vlak daarna giechelde ze even. Wat nu? Ze was wel echt enorm moe, zou iemand het haar kwalijk nemen als ze samen met Padeau in de wolken huppelde? Vast niet, er was hier wel genoeg te doen dus sloot ze haar ogen en doezelde weg, Padeau achterna…


Sry, enorm flut maar kon niets anders verzinnen ghehe