een Zwart witte merrie Stapt over het strand van een helder blauwe zee. Vandaag was ze aangekomen in Dreamhorses. Het leek haar zo leuk om Nieuwe paarden te ontmoeten. De merrie sloeg met haar Staart de vliegen van haar billen af. De staart van de merrie hong al aan de grond dus was hij lang genoeg om bij haar schouder te komen. Haar manen Wapperden in de Wind en haar vacht glansde door de Zachte middagzon. Soms leek het alsof ze in een sprookje leefde, Het leven was altijd zo mooi.


[tarzan, Sorry voor Inspiloosheid ]

Tussen de struiken stond een hengst. Zijn bruine ogen loerden naar de zwart/witte merrie. Hij kwam dichterbij zonder geluid te maken -wat al heel wat is voor een Clydesdale hengst- De hengst snoof diep en kwam nog iets dichterbij. Zijn oren waren naar achteren gericht en zijn pogen waren niets meer dan spleetjes. De merrie was zijn prooi. Een kleine grom verliet zijn keel. Hij hief zijn hoofd en zijn ogen gingen open. Zijn oren waren gespitst. De hengst stapte uit de struiken, het zand op.

Statig zijn hoofd geheven en zijn staart hoog liep hij naar de merrie. "Hallo." Sprak zijn barse stem. Zijn ernstige blik veranderde in een warme glimlach. "Grapje, sorry." Greens hij. Tarzan was zijn naam. Hij schudde zijn hoofd en keek naar de golvende zee. "Wat is je naam?" Vroeg hij kalm. Zijn sokken dansten in de wind net zoals zijn staart en manen.

De merrie schrok van De Grote hengst die uit de bossen kwam. Ze snoof kort maar krachtig naar de hengst en haar oren lagen wat meer naar achter. "Hallo" Klonk de stem van het paard. De merrie Ontspande zich weer toen ze merkte dat hij geen kwaad in zijn zin had. "Hallo" Zei de merrie beleefd terug. Eventjes boog ze haar hoofd om naar een paardenvlieg te happen die op haar buik zat. "Ik Ben Willow" Antwoorde ze op de 2e vraag. Ze Bekeek de hengst grondig. "En hoe heet jij?" Vroeg de merrie nieuwschierig aan de hengst.

Willow dus. Tarzan greens, hij had de merrie laten schrikken. "Tarzan is de naam. Leider van een klein groepje. Aangenaam." Klonk zijn trotse stem. Hij snoof en hief zijn hoofd nog hoger. Tarzan schudde zijn hoofd en likte over zijn lippen. Bah zout. "Sorry dat ik je liet schrikken." Greens hij verontschuldigend. "Leuke naam trouwens Willow!" Zei hij warm tegen haar. "Ben je nieuw hier?" Sprak hij rustig.

{Aaaaaaaaahhhhh zoooo fluuuuuut }

Tarzan heette de hengst, een Perfecte naam voor zijn Groot paardje. De merrie lachtte hem toe en probeerde alles mee te krijgen van wat hij zei. "Nou, Ik ben nieuw ja " Willow staarde de hengst aan. haar Vacht Glansde nog steeds zo mooi door de zon en haar lange manen dansten mee met de wind "Volgensmij ben je best wel populair hier in dreamhorses" Zei de merrie tegen de hengst. Haar achterbeen buigte ze een beetje, Zodat ze op de ruststand kwam te staan. Ze had toch geen zin om weg te lopen of zoiets, Was ze veel te lui voor.
[ inspiloos vnadaaag ]

"Nou, welkom in DH! Ik wens je veel plezier hier, het is hier een leuk gebied. Heb je nog vragen over DreamHorses?" Vroeg hij rustig. Hij was nou eenmaal rustig en trots. Tarzan glimlachte stralend bij de vraag. "Een beetje. Ik ben hier geboren, ik heb de wereld verkend en ben teruggegaan. Ik heb een eigen groep, een soort kudde maar dan kleiner." Sprak hij super trots toen hij over zijn groep begon. Hij kon eindeloos door blijven praten daarover. Ja hele verhalen. Tarzan greens en staarde dromerig in de verte. "Ja een eigen groep!" Mompelde hij dromerig. Rustig keek hij haar aan en glimlachte weer naar Willow.

een scheve glimlach kwam op Haar gezicht. Ze wist niet echt wat ze van Deze Vriendelijke Reus moest denken, Zelf was zo ook wel groot en dik, Maar Toch Ze was klein vergeleken met Tarzan.
"Niet echt nee, Ik heb al wat Paarden leren kennen, Zoals Pearl, Kyara en Alayne En om niet te vergeten jou, Ook ben ik al in de vallei geweest en Bij de rivier" Zei ze ietswats trots. Sokken waren wat nat geworden door de zee die best ver het land op kwam

Het antwoord was leuk, ook hoe ze het zei, trots. "Leuk, goed ik moet gaan, mijn groep bijelkaar roepen. Wat een klus hoor." Sprak Tarzan rustig. Hij keek naar zijn sokken die nat waren, inmiddels. Het lopen vond hij niet fijn als zijn sokken nat waren en onder het zand zaten dus hij ging een paar passen weg van de oprukkende zee. Weer greens hij even en sloeg rustig met zijn staart. Hij sloeg zijn oren naar achteren en keek naar achteren. Fijn, hij was gestoken door een vervelende kwal. Pijnlijk! Tarzan tilde zijn achterbeen op van de pijn. Hij liep even een rondje om de kwal en bokte in het zand zodat de kwal in het water vloog. "En kom niet meer terug!" Mompelde hij nijdig. Weer trok hij zijn gestoken been omhoog en keek weer naar Willow. Rustig liep hij naar de zee en liet zijn achterbeen in het water staan. Dat zou de pijn verdoven. Het was niet zo heel erg maar vervelend was het wel. Na een kleine tijd liep hij het water weer uit. Hij knikte naar Willow en sloeg met zijn staart tegen zijn flanken. Kijken of ze nog iets te zeggen had.

[kunnen we nu doen dat je vraag of je in de groep mag? anders is het wel een beetje vreemd, of niet?]

Willow bekeek de hengst even die pijnlijk zijn achterbeen optilde. De merrie keek de hengst met een raar hoofd aan. 'Nou, wacht v oordat je gaat."Zei de merrie voorzichtig. "Zou ik misschien in je groepje" glimlachte de merrie, " ik wil graag andere paarden ontmoeten " zei ze. Dat was de beste reden die ze tot nu toe kon verzinnen. Tuurlijk wilde ze andere paarden ontmoeten, ze was net aangekomen en wou daarom wel wat vrienden. "En wat dacht je ervan?" Vroeg ze op verleidelijke toon.