Ze hadden afgesproken, bij de zee. Nou reken maar dat ze nog steeds Pissed met hoofdletter P was. Boos schudde ze haar hoofd en liep verder. Natuurlijk hield ze nog van hem maar hoe kon ze nou verliefd op hem zijn als ze hem haatte. Tegenstrijdig vond ze maar. Sierlijk hief ze haar staart en kromde haar hals. De hengstigheid maakte haar inmiddels gek van woede. Dat koos echt altijd het slechtste moment uit. Amani zuchtte diep. Ze zwiepte met haar staart en keek naar de eindeloze zwarte duisternis die ze 'zag'. Daar werd je echt kriegel van. Heel irritant. Nou, waar was ie? Amani wou naar hem luisteren maar eerst móést ze écht een klap uitdelen! Dat moest echt gewoon. Ja ze moest hem gewoon ff 1 keer meppen en dan zou ze luisteren. Amani snoof en trok chagrijnig haar neusgaten op. Daar was die hengst. In galop stoof ze erheen, tussendoor bokkend en nog even een keertje hinnikend. Bij de hengst stopte ze niet en galoppeerde nog 1 galops pas verder. Tijdens het stoppen bokte ze tegen zijn kont en draaide zich sierlijk steigerend om. Ze voelde zijn ogen prikken en negeerde het. "Goed, nu even terzake; ik luister naar je gezeik en ga weg toch? Goed ik luister." Sprak ze ietwat ijzig maar er zat een kalme ondertoon in. Amani zuchtte en priemde haar ogen in de zijne. Dominerend hief ze haar hoofd. "En o wee dat je nu tegen me gaat snauwen daar heb ik geen trek in." Sprak ze tegen hem, ze meende het woord voor woord.

Amani rolde met haar ogen, ging ie nog zielig doen? Nou ze had geen medelij, híj liet haar zitten en niet andersom. Nee Amani was nog lang niet klaar met dat alles. Jammer dat ze blind was anders kon ze zijn ogen zien. Zijn smekende bruine ogen. Er prikten tranen achter haar ogen maar ze hield ze tegen. "Wat versta je met; opnieuw beginnen? Vergeven en vergeten toch? Nee, ik ben nog niet eens klaar meneer. Laat me lekker zitten in al die shit! Denk eens na blondini, ik voelde me kut snap je? Snap je dan niet dat ik nog boos ben? Nee ik hield me in omdat Hope erbij was want anders had ik je toen al een mep verkocht!" Zei ze boos tegen hem. Amani zwiepte hard met haar staart tegen Painted's kont. Haar oren lagen zowat in haar nek en ze was duidelijk boos. Amani zuchtte en richtte haar blauw/witte ogen naar hem. Even kon je verdriet in haar ogen zien maar dat verbeet ze en nu kon je woede erin lezen. Haar staart was dominerend geheven en haar hals gekromd. "Dit kan je verwachten." Sprak ze waarna ze hem een trap gaf op zijn buik om haar woede af te reageren. Nee hij wist echt niet hoe ze zich voelde. Ze wachtte nu maar op antwoord.

Amani moest grijnzen maar verborg het daarna snel toen hij een meter achteruit stapte. Hij nam afstand. Haar blik werd stuurs toen ze het lied hoorde. Wat hoopte hij hiermee te bereiken? Dat ze weer op slag verliefd op hem was? Ja goed ze gaf het toe, ze hield nog van hem, zielsveel maar dat hoefde hij niet te weten. Hij moest maar eens in het zand happen voor haar, net als hij bij haar deed. Amani wachtte tot het over was gegaan en wachtte even tot hij nog iets zei. Dat híj er niet tegen kon, dat maakte haar weer woest. "Oh! Dus nu kan jíj er niet tegen? Dus het zit zo, je kan er niet tegen van wát?! Kan je er niet tegen dat je vreemdging? Tja ik snap het hoor, ik deed ook zó rot tegen je!" Snauwde ze, half schreeuwend half snikkend. De tranen bleven komen en gingen niet meer weg. Van frustratie bokte ze in de lucht. Ze luisterde achteloos naar zijn laatste zin. "Ligt eraan." Was haar spaarzame antwoord. "Ligt eraan of jij wilt." Sprak ze met verstikte stem door het snikken.

Zijn blik veranderde, hij werd serieuzere. Hij staarde in de verte, onbepaald. Hij snoof. "Oh! Dus nu kan jíj er niet tegen? Dus het zit zo, je kan er niet tegen van wát?! Kan je er niet tegen dat je vreemdging? Tja ik snap het hoor, ik deed ook zó rot tegen je!" snauwde de merrie. Hij ging er maar niet opin. Wat moest hij dan zeggen ? Ja sorry, je hebt gelijk. Ik ben ook zo'n klootzak? Daar maakte hij het alleen maar erger mee. De merrie huilde eveneens als hem."Ligt eraan." antwoorde de merrie. "Ligt eraan of jij wilt." Hij sloeg zijn ogen neer, zijn blik verandere weer. ''Amani, tuurlijk wil ik dat. Maar het word zo alleen maar moeilijker'' Hij snoof. Krulde zijn nek en vervolgde ''Ík weet het niet, Amani. Ik heb het gevoel'' zijn klemtoon was lichtjes op ''het' gelegt. ''Dat jij niet meer van mij houd'' fluisterde hij, nog steets starend.

"Tuurlijk joh, het wordt alleen maar moeilijker. Voor wie dan precies?" Bitste ze. Het snikken verminderde en uiteindelijk stopte het. "Tuurlijk houd ik nog van je, dat weet je en ik blijf van je houden. Snap je niet dat ik nógál bóós was toen ik het hoorde?" Fluisterde ze tegen hem. Nu was ze helemaal kalmpjes geworden. Geen emotie, helemaal niets. Kortom, haar oude masker was er weer en haar emoties lagen achter slot en grendel, niemand die erbij zou komen. "Ik houd nog van je en wil verder. En nu?" Sprak ze zwijgzaam.

Moet gaan sorry

"Tuurlijk joh, het wordt alleen maar moeilijker. Voor wie dan precies?" Hij schudde zijn hoofd. ''Voor jou Amani'' hij zuchte. ''Voor jou'' fluisterde hij. "Tuurlijk houd ik nog van je, dat weet je en ik blijf van je houden. Snap je niet dat ik nógál bóós was toen ik het hoorde?" "Ik houd nog van je en wil verder. En nu?" Hij glimlachte. ''Amani. Ik hou ook nog steets van jou, superveel.'' hij schudde zijn hoofd. ''Amani..'' fluisterde hij nogmaals. Moest hij het vragen? Hij wachte eerst op haar reactie, ja, dat zou hij doen.

'Voor jou Amani, voor jou.' Sprak hij als antwoord. Amani draaide met haar ogen. "Sinds wanneer wordt het moeilijker voor míj?" Bitste ze. Nu had zíj een geheimpje dat ze moest vertellen. Niet bepaald een geheim maar hij wist het nog niet. "Zo, nu mag ik!" Sprak ze uitdagend. Haar wit blauwe ogen keken diep in zijn ziel al kon ze niets zien. "Ik ben geheel onvrijwillig gedekt door een wannebe hengst." Zei ze kalmpjes. Viel ze nou voor Pharaon? Nope, nooit, ze hield nog steeds veel van Painted. Amani's oren lagen even in haar nek aan de gedachte aan de hengst die zonder toestemming op haar sprong. Toch was het geschikt. Ze snoof en luisterde naar Painted. "Je zal moeten wachten voor een gezin." Sprak ze luchtig. Ze gaf Painted een duwtje met haar neus en wachtte geduldig af.

"Sinds wanneer wordt het moeilijker voor míj?" Hoofdschuddend luisterde hij naar haar woorden. Ze was nog steets boos op hem, iets dat duidelijk te merken was. Zuchtend keek hij haar aan, hoelang zou dit nog duren? "Zo, nu mag ik!" Nadenkend over wat ze, mogelijk, bedoelde keek hij haar aan. "Ik ben geheel onvrijwillig gedekt door een wannebe hengst." Geschokt gleden zijn ogen langs haar lichaam, nee, er was niks te zien. Loog ze? Nee. Dat wist hij zeker, over zoiets kon je toch niet liegen? Zijn mond viel open en hij schudde zijn hoofd, dus het was niet alleen zijn schuld. Ook zij had er een zooitje van gemaakt. "Je zal moeten wachten voor een gezin." Tranen gleden over zijn wang, hoofd, hals, naar de grond. Een zucht verliet zijn mond tussen het gejammer door. ''Amani'' fluisterde hij zacht, meer kwam er niet uit zijn mond.

Misschien was ze eerder ongevoelig voor zijn tranen maar nu raakten ze haar, diep in haar hart. Amani zuchtte en al het boosheid verdween. "Sorry Painted, ik weet hoeveel jij het wou zonder dat je het had gevraagd. Ik kan er niets aan doen, dat snap je. Verkrachting kan je het noemen en over 11 maanden krijg ik dus een veulen en die moet je accepteren als je eigen vader. Wil je dat doen, voor mij?" Sprak ze verdrietig en teleurgesteld. Zelf had ze ook gedroomd van een klein, huppelend ding naast haar en Painted. Nu zou het ook uitkomen maar Painted was niet de echte vader, dat was triest. 'Amani' Sprak hij, meer kwam er niet uit zijn mond. Ze zuchtte. "Painted."

"Sorry Painted, ik weet hoeveel jij het wou zonder dat je het had gevraagd. Ik kan er niets aan doen, dat snap je. Verkrachting kan je het noemen en over 11 maanden krijg ik dus een veulen en die moet je accepteren als je eigen vader. Wil je dat doen, voor mij?" Even schudden hij zijn hoofd. Zou hij het kunnen? Een veulen, dat niet van hem was, niet op hem leek, op te voeden als veulen? Tuurlijk zou het kunnen, er waren ook paarden met een peetveulen. ''Van wie is het?'' zijn stem klonk hard en ruw. Iets in hem vertelde dat hem van een slecht paard was, iemand die hij kende. Satan? Nee. Die had genoeg merrie's gehad, maar Amani toch niet? "Painted." Fluisterde ze terug. Zo bedoelde hij het niet. Hij schudde nogmaals zijn hoofd en vervoglde rustig; ''Amani, voor jou doe ik alles'' zijn stem klonk teleurgesteld, natuurlijk had hij op iets heel anders gehoopt. Maar dat was nu eenmaal niet meer mogelijk. Zijn huid trilde alsof er een koude wind over zijn huid vloog. Zijn hoofd lied hij hangen, verdrietig, teleurgesteld. Hopend dat er nog goed nieuws kwam, maar die zou nooit komen. Nu niet, nooit niet.

Amani hoorde dat hij zijn hoofd schudde en de moed zonk haar in de schoenen. O nee he, daar zat ze dan, met een veulen in haar buik en Painted zou niet willen om vader te zijn? Amani kreeg meer hoop toen hij antwoordde. "Pharaon." Sprak ze als antwoord. Onbekend in DH wist ze. Een schoft, dat wist ze nu ook en haar veulen zou zijn of haar vader nooit kennen, dat wist ze nu al, niet doordat zijzelf hem of haar tegenhield maar gewoon, zij of Painted zouden hem nog eens vermoorden. Bij het antwoord van Painted Black zuchtte ze. "Heel erg bedankt! Ik zweer het je." Sprak ze blij en liefdevol. "Sorry trouwens voor mijn uitbarstingen, ik had mezelf niet in de hand." Fluisterde ze. "O en nog iets, ik ga me aanmelden bij de Fire Flame."

"Pharaon." klonk haar stem. Hoofdschuddend vervloekte hij het gehele paard. Stom,stom paard. Maar ergens, herkende hij de naam. Hij schudde zijn hoofd. "Heel erg bedankt! Ik zweer het je." Wat moest hij zeggen? Alsjeblieft? Dankjewel? "Sorry trouwens voor mijn uitbarstingen, ik had mezelf niet in de hand." "O en nog iets, ik ga me aanmelden bij de Fire Flame." Wierp ze hem op de schoot. Oh, dus het was zo makkelijk; ''Ohja, ik ben gedekt door een of andere badass maar ik heb goed nieuws: ik word lid van FF' hoofd schuddend keek hij haar aan. Het zou hem niet eens meer intresseren. Uberhaupt was hij nog aan het denken, over het hele FF gedoe. FF was de laatste tijd zo inactief. En dan was er ook nog Ashko, Ashko die ook in de kudde zat.