Ze knikte even kort bij wat Hopeful zei. Iemand die naar de hel mag lopen, zo zou ik zelf niet redeneren, maar misschien waren ze wel echt zo slecht. Ze schudde haar hoofd, maar contact met mensen zou ze toch nooit willen hebben. Ze brieste zachtjes, en haar oren draaiden heen en weer, naar geluiden die ze hoorde. Vogels, dieren die op de grond leefden, enzovoorts. Toen vroeg Hopeful hoe lang ze hier al was. "Kort." Sprak ze. "Ik ben hier nog niet zo lang, een week, misschien iets langer." Zei ze. Ze brieste even en keek de hengst weer aan.

-sorry, flut.-