Ashko draafde met krachtige drafpassen door de bossen waar nu een hele bedekking van bladeren in allerlei roodachtige bruine tinten te zien was. Elke keer wanneer de merrie haar poten omhoog hief, nam ze een paar bladeren mee en die vielen weer vervolgens dwarrelend op de grond. Ze was vandaag heel serieus en ze had al een beetje nagedacht over hoe ze de training, waar ze nu naartoe aan het gaan was, zou aanpakken. Vervelende beestjes die rond haar hoofd aan het zoemen waren begonnen ervoor te zorgen dat Ashko zich ging irriteren en chagrijnig werd. Haar hoofd schudde ze hevig heen en weer, waardoor de insecten een andere plek gingen zoeken om rond te hangen. Ze bereikte eindelijk de zee en ging over in een nette, beheersde galop. Haar hals maakte een nette buiging en haar voorbenen maaide bij elke pas die ze deed lichtjes naar voor. Toen de merrie in de verte een schim was, wist ze bijna zeker dat het de bonte merrie, Flame genaamd, was. Ze hadden hier afgesproken, niet echt precies een uur maar gewoon zo vroeg mogelijk in de ochtend. Zo zou het nog lekker fris zijn buiten en zouden ze ook lekker alleen zijn. Ashko had niet graag pottekijkers en nu in de ochtend was het dus echt perfect voor haar.
Ze kwam aan bij de bonte merrie en begroette haar met een korte knik. NIet meer niet minder. Enkel een kort knikje. "We gaan direct beginnen.": commandeerde ze de merrie. Ze ging richting het zachte zand en liep steeds verder weg van het water dat zich achter haar bevond. Ashko wachtte tot de merrie er was en begin daarna haar uitleg. "Je gaat nu eerst is een paar rondjes draven en vervolgens galopperen. Probeer je ondertussen zo groot mogelijk te maken en wanneer je echt moe bent stop je ermee. Niet korter, niet langer, gewoon als je moe wordt.". Op deze manier wilde de schimmelmerrie kijken hoe een conditie de merrie had en hoever ze met haar kon geraken. Ze inspecteerde de merrie goed en wachtte tot ze haar oefening begon te doen.