Steeds meer kon Satan over haar spreken. Asiya ging steeds meer haar best doen. Haar hoofd werd er als het ware beter bij gehouden dan eerst namelijk. Krachtig schudde Satan zijn hoofd, voorpluk en manen bewogen sierlijk in een gepaarde beweging met elkaar mee terwijl zijn staart aan de achterkant enkele keren hard tegen zijn flanken aangegooit werd. Ogen stonden ditmaal niet meer agressief op de merrie gericht, eerder kil,fel en gevoelloos ookal waren er misschien meerdere gevoelens aanwezig, dit kon nu nog niet bevestigd worden voor Satan namelijk. Ook was zijn blik oplettend, naar haar hele lichaam. Naar elke pas die ze deed, elke spier die zich verroerde, elk adertje wat opsprong om groter of kleiner te worden, om zich wel of niet te kunnen opzwellen. Allemaal van dat soort dingen, dat waren dingen waar Satan oplette. Asiya moest de spierpijn onderhand wel moeten voelen, desondanks bleef ze trouw luisteren, doen wat Satan haar opdraagde te doen voor de training. Haar zwarte hals boog zich rond, haar spieren werden daar nu al meer zichtbaar, haar neus kon zich nu ook betereen weg naar haar borst banen terwijl het in het begin behoorlijk 'stijf' en stroef geweest was. Haar verzamelde draf en galop waren ookal beter dan in het begin, de galopwissels werden uiteindelijk ook beter. Satan was trots als het ware op der, een harde werkster die graag wilde leren. Graag sterker en slechter wilde worden! Dat was iets wat je moest hebben, om je heen maar het liefst ook in je kudde. Dat was overigs een heel ander onderwerp dan dat Satan zich op wilde concentreren, op dit moment tenminste. Haar galopwissels werden ditmaal om de 5 passen gedaan waarna Asiya het zelf naar vier tilde om uiteindelijk met drie te eindigen. Het was zeker een goed begin want het had zeker slechter gekunt. Het had bij 5 galopwissels kunnen blijven of zes. Iets wat bij de meeste gebeurde maar blijkbaar ditmaal niet, Sat was trots ookal was het om de drie galoppasen toch wel moeilijk zichtbaar, zichtbaar was het verkeerde woord, eerder zeldzaam. Je zag dat Asiya er veel kracht inzette om het tot een slagen te kunnen tillen. Nu moest ze beginnen aan het derde deel van de training, het door de modder ploeteren in verschillende gangen verhoogde je conditie, je kracht in je voorhand maar meer in je achterhand omdat die sterker gebruikt werd dan op het verharde gedeelte. Haar stap tempo werd regelmatig waarna een draf uitgeprobeerd werd. Asiya concentreerde zich goed terwijl haar hals zich opstelde, haar neus richting haar borst ging waarbij er enkele centimeters afstand was tussen haar neus en haar borst. Haar drafhouding veranderde door de houding wel, het leek krachtiger maar ook waren haar passen sterker kwa uitdrukking. Toen haar draf uitermate goed was ging ze over tot een galop, haar poten maakte grote sprongen, modder vloog letterlijk overal heen. Uiteindelijk kwam Asiya weer naar Satan toe, voor een verslag en waarschijnlijk een nieuwe opdracht. Voor ja maar en gezeur stond Satan niet open, echter zou Sat zich dan meteen omdraaien en weg gaan om morgen weer terug te komen. Asiya stond op een gepaste afstand, ookal mocht ze dichterbijer komen dan wie dan ook, dit had ze niet door. Aan de ene kant was dit wel goed, voor Satan zijn reputatie misschien ook nog wel. Zijn staart kletste weer meerdere malen tegen zijn lichaam aan.

Satan had de laatste tijd erg veel gedaan als je het hem vroeg. Ten eerste was hij bzig met het trainen van enkele paarden, te beginnen met de merrie voor hem, de zwarte merrie die snel leerde en de naam Asiya droeg. Dan had je nog een kleiner hengsten veulen dat ook onder hem stond om getraind te worden. Sat had dan laatst ook nog de kudde van Segué over mogen nemen door een soort van uitdaging. Het was in vele feiten druk geweest voor hem. Trainen deed Satan daarbij ook nog steeds meer en meer, maar ook harder en harder. Zijn spieren moesten nog krachtiger worden, breder dan ooit tevoren. De oorlog tussen de Horcrux en de Quiet Sparkle zat er aan te komen namelijk, een oorlog die gewonnen moest worden door de Horcrux. Het had weer een hele geschiedenis gehad waardoor dat natuurlijk was gebeurd. Het kwam door de playboy acties van Sat die natuurlijk ook weer door hem gepleegd waren. Logisch wie kon dit anders doen dan hem zelf, samen met een kudde lid was dit gebeurd net iets voor de kudde onder zijn leiding was komen te liggen. Sat had namelijk Pearl gedekt in een behoorlijk gekke achterlijke bui. Dit was dan nog steeds niet erg, maar toen kwam Pearl boos naar Sat enkele dagen erna met Magic, haar partner blijkbaar. Ook zo'n koe beest dat leek op de andere koeien die alleen maar mekkerde, klaagde en aan het balken waren. Intresseren deed Sat het niet, pas toen Pearl en Sattert aan het bekvechten waren om uiteindelijk dan elkaar de oorlog te kunnen verklaren. Het laatste was een moment wat Satan geweldig vond, paarden genadeloos uit te kunnen moorden zonder erbij na te hoeven denken of ze nog verder van nut konden zijn. goedzakken en neutraal zakken waren namelijk verder niet van pas. Krachtig werd zijn hoofd heen en weer geschud om weer tot zinnen te komen. Als Sat eenmaal in gedachten zat, duurde het niet lang maar werden hele verhalen zichtbaar in zijn hoofd die enkele secondes duurde in de werkelijkheid. Zijn ogen werden weer kil en emotieloos op Asiya gericht. Waarom begon bij haar zijn hart weer gek te doen ? Waarom, waarom en wederom waarom ? Sat begon het gek te worden, eenmaal zou Sat een merrie kiezen die uiteindelijk naast hem zou treden voor maanden,jaren en misschien voor eeuwig. Wie zou het uiteindelijk kunnen zeggen, of makkelijker gezegt, het zou aan de toekomst liggen, dat gene wat voor hem lag, wat uiteindelijk zou gebeuren. Sat had zich de hele tijd al op Asiya gefocust dat de lichte twijfel kort zichtbaar was waarna haar lichaam zich herstelde en ze op haar doel af ging als het waredan. "Satan? Zou ik misschien in je kudde mogen?" Het bleef nog steeds te lief gevraagd, dat was iets waaraan Sat wilde werken met Asiya. "Asiya, wederom vraag je het veel te lief! Vraag het alsof je het eist van iemand! In dit geval word je vraag beantwoord met een ja!" Zijn ogen sloten zich kort, een seconde of twee. Sat moest afentoe een tijdje in zichzelf zijn, rust nemen en tot rust komen om dingen te bedenken die belangrijk waren voor zijn keuze's en beslissingen. "Je zit vanaf nu dus in de Horcrux. Je hebt zoals meerdere voorlopig de laatste rang!" De enigste die voor getrokken was geweest was tot nu toe zijn dochter, Thowra. Ook een trainster van de kudde, een merrie hater van hier tot waar het maar kon. Hengsten accepteerde ze met moeite en dan meestal alleen maar op haar rug, evenals de hengst Same. De onderbaas van Zephyr maar wel de hengst die ooit haar rug levend heeft verlaten en de enigste. Thow moorde meedogeloos en vaak ook zonder reden. Het boeide haar geen enkele zak, dat was een goede eigenschap als je het Sat vroeg tenminste. "Je training is voorbij nu, je word verwacht over een uur bij de grot aan de andere kant van het moeras. Je gaat dat pad links in, de rest zoek je maar uit. In neem een ander pad, we treffen elkaar daar weer!" Satan hief zijn hoofd weer dominant terwijl twee zwarte ogen weer agressief ingesteld werden. Zijn lichaam werd langzaam aan in beweging gezet, liep opzettelijk langs Asiya om haar ditmaal plagerig in haar flank te bijten. Sat 'peste' de meeste van zijn leerling train paarden wel is, dit maal omdat de gekke hengst echt in love was op het kleine zwarte merrietje.. Zoals je het snel zei tenminste. Er waren verschillende dingen op te merken in Asiya, meer voor dan nadelen. Luid snoof Sat een keer, gooide zijn staart wederom tegen zijn flanken aan om daarna een schrelle hinnik te laten horen. Een hinnik dat door Dream Horses echode om ieder dier of ding angst aan te jagen. De grot was vanaf hier zo'n 9,5 kilometer waarbij je door de modder moest ploeteren, moest springen over boomstammen en andere dingen waarvan je iets ad van, moet dit ? Sat wist dat Asiya spierpijn had dus dit ging nog leuk worden voor hem, een lachertje misschien. Vooral als je de weg niet wist, of misschien wist ze hem wel.. Zijn hoofd draaide zich nog kort om naar haar "Ik zie je over anderhalf uur, je hebt verlenging gekregen! Dit is maar eenmalig, kom je toch later heb je hoogstwaarschijnlijk een groot probleem!" Sat zijn stem was kil met een doodse koude ondertoon. Typisch Sat dus. Zijn lichaam liet zich door de modder gaan om zijn route naar de grot voort tezetten. Krachtig waren zijn passen. Kracht zichtbaar.

25. 1500 Woorden

Na alle zware oefeningen die de merrie net had voorgedaan voor de hengst, kwam ze even bij hem staan. Ook al was het niet echt voor doen , Asiya vond zelf dat ze toch wel zoveel mogelijk moest showen wat ze in huis had. De afstand die tussen de twee paarden was, was nog altijd dezelfde maar toch vond Asiya dat de afstand er tussen steeds kleiner en kleiner leek te worden. Haar hart begon een beetje vreemd te doen, een gevoel waar ze niet echt heel bekend mee was. Ze stelde de vraag "Satan ? Zou ik in je kudde mogen ?" op een nog redelijk beleefde manier. Ze wist niet hoe ze nu moest praten tegen over de zwarte hengst. Ze moest eerst eerder bevelend praten van hem maar alles lag nu ander, vond de merrie zelf. Hij was nu de Alpha van de Horcrux en had hij nu ook een hogere rang. De twijfel was te zien in de donkere merrie haar ogen en hoewel ze bijna toch het antwoord al wist, begon ze toch steeds minder en minder zelfvertrouwen te krijgen. De enkele seconden die Sat nodig had om terug te antwoorden leek wel minuten of zelfs uren te duren. Op zo'n moment had Asiya niet veel geduld en haar staart sloeg regelmatig van ongeduld tegen haar flanken en de staart zwiepte altijd steeds feller en krachtiger er tegen. Het leek wel of de pijn tegen haar flanken haar ongeduld liet vergeten doordat ze teveel aan de pijn dacht. "Een mooi trucje, die moet ik onthouden": ondervond de merrie zelf. Na een paar seconden kwam dan toch het antwoord aan bod en dat was wat ze ook verwachtte. Ze mocht in de kudde, het antwoord op haar vraag was "ja". Maar toch kreeg ze er een hele uitleg bovenop van Satan. Ze vond het niet erg dat ze al zoveel had moeten trainen, en altijd alles terug te moeten verbeteren aan haar zelf. "Asiya, wederom vraag je het veel te lief! Vraag het alsof je het eist van iemand! In dit geval word je vraag beantwoord ": dat was de commentaar die ze kreeg. Ze sloeg alle dingen die haar nu verteld werden op in haar hersenen en probeerde het voor de volgende keer te onthouden dat ze wat feller en kwader iets ging zeggen, en in plaats van iets te vragen, iets op een bevelende toon te zeggen. Toen ze dit allemaal even in haar geheugen had gegrafeerd werd haar nog iets verteld."Je zit vanaf nu dus in de Horcrux. Je hebt zoals meerdere voorlopig de laatste rang". Ze knikte en zei voor de rest niks. Een knikje van toon dat ze begreep dat ze geen voorkeursbehandeling kreeg maar zoals ieder ander lid bekeken werd. Diep in haar zelf glunderde de merrie, maar langs de buitenkant liet ze niets merken en hield haar houding nog altijd sterk, groot en vooral slecht. Haar oren nog altijd diep tegen haar schedel gedrukt en haar ogen fel en kil zoals ze op goedzakken ook neerkeek. "Je training is voorbij nu, je word verwacht over een uur bij de grot aan de andere kant van het moeras. Je gaat dat pad links in, de rest zoek je maar uit. In neem een ander pad, we treffen elkaar daar weer". Sat draaide zich richting de kant waaruit hij ging vertrekken en zijn prachtige spiermassa werd in beweging gebracht. Hij kwam dicht tegen Asiya en beet plagerig in haar flank. De donkere merrie schrok op en keek de hengst fel aan. Ze voelde zich al veel beter bij Satan en ze had het gevoel als of ze de hengst al jaren kende. (Ook al kent Asiya Satan al bijna een jaar.) In zijn ogen was iets mysterieus te zien, dat vond de merrie wel iets hebben en zonder dat ze het goed en wel door had bloeide er iets open tussen de twee slechtzakken. Een laatste schelle hinnik was te horen die afkomstig was van Satan. Het moest al bijna over heel Dream Horses te horen zijn. En als laatste keer kreeg ze een boodschap mee van de hengst. "Ik zie je over anderhalf uur, je hebt verlenging gekregen! Dit is maar eenmalig, kom je toch later heb je hoogstwaarschijnlijk een groot probleem!".

De merrie dacht goed na over welke weg ze zou nemen. Er waren een twee paden die uitkwamen in de grot die zich diep in het moeras bevond. Er was een pad die makkelijker was door de meerdere stukken verharde grond maar er waren dan weer wel vele en hoge obstakels aanwezig waarover de merrie wel heen moest springen. Er was ook nog een andere weg die ook uitkwam bij de geheimzinnige grot. Dit pad had niet veel obstakels maar had weer wel diepe modders waardoor Asiya krachtig zou moeten draven of galopperen. Ze dacht goed na en besloot toch maar de diepe modders te trotseren. Ze begon met een goede moed en een hoop spierpijn aan de 9,5 kilometer lange tocht die zo nu zou moeten afleggen. Eerst ging ze maar even in een staptempo zich door de diepe modder ploegen zodat haar spieren terug een beetje opgewarmt geraakten en zodat ze straks niet stijf was door de vele oefeningen. Toen ze voelde dat haar spieren weer helemaal actief waren begon ze op een regelmatig, vlot tempo te draven. Ze moest haar achterhand goed opheffen en goed onder haar buik plaatsen. Zo kon ze met grotere passen vooruit geraken in de diepe, kleffe modder. Asiya kreeg de opdracht om de grot te vinden, maar daar was ze nu mee in haar voordeel. Ze kende het moeras zo'n beetje op haar duimpje omdat ze hier was opgegroeid en alles had geleerd. Ze wist dat het normaal 45 minuten galopperen was richting de grot, maar dat was in de winter toen alle grond, en dus ook de modder, verhard was. Ze moest nu zeker een kwartier voor zekerheid pakken en zou dus wel makkelijk op een half uur daar geraken. Een lekkere geur van een sappig dier kwam haar neusgaten binnen gedrongen. Ze had eigenlijk best wel honger en haar maag maakte een knorrend geluid als instemming dat ze nu wel wat mocht gaan eten. Haar oren kwamen lichtjes uit haar nek en probeerde de plaats van het dier te lokaliseren. Toen ze ongeveer wist waar het dier, dat waarschijnlijk een hertje was, zich schuilhield ging ze er naartoe. Ze twijfelde geen seconden over haar aanpak en probeerde op zo'n stil mogelijke manier, zo dicht mogelijk bij het diertje te geraken. Haar felle, kille ogen werden op het dier gericht en ze ging in een galoppas op het dier af. Het reetje probeerde nog te onstnappen maar Asiya was te snel voor hem en kon hem na 20 meter al onderscheppen. Het lekker sappige vlees dat nu tussen haar tanden gekneld zat zag er wel overheerlijk uit. Maar er was toch geen tijd om te eten dus besloot ze maar om het dier mee te nemen naar Satan. De grotten waren na een half uur te galoppeerd te hebben eindelijk in zicht en haar passen werden nog soepeler, haar hals ging nog harder buigen waardoor het puntje van haar neus al lichtjes tegen haar borst aan kwam en ook haar ogen en oren maakte een dreigende blik. Het hert dat nog altijd tussen haar tanden zat gekneld, legde ze eenmaal aangekomen, op de grond. "Ik ga eten !": zei de merrie toonloos en nuchter en voor de rest kwam er geen enkele andere emotie aan te pas. Ze had onderweg naar de grot geprobeerd een zo nuchter mogelijke toon op te stellen en hoopte dat het haar nu gelukt was. Het dier ging snel en vlot naar binnen maar echt veel honger had ze niet, ze moest nu ook geen dikzak gaan worden eah. Zolang ze maar genoeg vitaminen naar binnen kreeg was voor de donkere merrie alles in orde. Ze had een vierde van de ree opgegeten en pakte het dier weer tussen haar tanden. Ze stapte richting de zwarte hengst en smeet het voor zijn twee voorste benen. "Voor jou": zei ze nog steeds op dezelfde toon. Nu ze wat tijd had om de hengst nog is goed te bekijken , zag ze hoe zijn spieren netjes te zien waren overal op het lichaam. De aders hadden zich verdeeld in alle richtingen en het hoofd had een kil duister iets. Asiya begon toch steeds meer en meer leuke dingen te voelen die ze niet gewend was. Allé het was niet echt een leuk ding, zoals leuk bij goedzakjes maar eerder iets dat bij elk paard wel aanwezig was. Hoe goed of hoe slecht je nu was, hoe verlegen of hoe dapper. Iedereen had het wel bij de ene al wat beter verstopt bij de andere. Ze liet niets merken want misschien zou ze hierdoor wel in vernedering vallen. Asiya observeerde de hengst nog altijd nauwlettend , elke actie die hij deed werd gezien door haar.

25. 1500 woorden

Toen Asiya een paar appels in de richting van de zwarte hengst gooide werd er één appel terug gerold richting haar. "Bedankt. Hier heb je er één terug. Drie is namelijk meer als genoeg.". Om eerlijk te zijn had Asiya ook al haar buik vol gegeten, ze kon nog wel één appeltje op maar dan zou ze het gevoel krijgen dat haar buik zou gaan ontploffen dus dat deed ze ook maar niet. "Heb genoeg": zei de donkere merrie. Er was niets van emotie te horen in haar stem terwijl die diep in haar lijf aan het ontploffen waren. Asiya dacht nog is goed na over wat Sat daarjuist had gezegd tegen haar. "Bedankt. Hier heb je er één terug..." dat waren de exacte woorden die de hengst daarjuist gebruikt had. Vooral van het woordje 'bedankt' stond Asiya met een open mond naar de zwarte spiermassa voor haar te kijken. Zo'n woorden was ze niet gewend van hem. "Nou ja , die zal ook is in een rare bui zijn": dacht de merrie dan maar en dacht er niet meer verder over na. "Oke, we hebben dus nu ook even gegeten. We waren hier toch vroeger dan verwacht. Maar als je wilt kun je in de grot gaan rusten, ik ga namelijk daar ook een soort van rusten. Misschien dat je dan straks weer verder kan gaan met de training." Asiya overwoog even het voorstel en besloot toch maar om ermee akkoord te gaan. Het werd namelijk al donkerder in het bos en de laatste zonnestralen verlieten ook het duistere bos. "Oké, is goed !". Ze richtte nog een laatste blik aan Satan en ging vervolgens liggen op de koude ondergrond. Bij de eerste aanraking met zijn vacht en het harde gesteente ging er een rilling door haar ruggen graad maar als snel was de grond opgewarmt waardoor Asiya hier ook geen last van ondervond. De donkere merrie probeerde haar ogen te sluiten en zo in slaap te geraken maar het lukte maar niet. Haar nieuwsgierigheid was te groot naar wat de zwarte hengst zou uitspoken nu. Ze kon een een paar minuten haar ogen tot spleetjes maken en zo Sat stiekem bespiedden maar lang hield ze het niet op en na een tijd zakte haar oogleden steeds meer en meer naar beneden. Het deed deugd om zo op de grond te kunnen liggen waardoor haar spieren ook even helemaal niks moesten doen.

31. slapen

Terwijl haar ogen al een tijdje in slaap gedommeld waren richtte haar oren zich op elk geluid dat te horen was. Het was een natuurlijke reactie en bewust deed de merrie het niet. Ze droomde over hoe ze eruit zou zien als ze klaar was met de trainingen. Een mooi gespierde, elegante, kille merrie die met haar ogen de gemeenste hengst kon doen stilstaan. Het was natuurlijk maar een droom want in het echt zou dit natuurlijk niet kunnen. De gemeenste hengst voor haar was Satan, het was de zwarte spiermassa die haar nu trainde en waar ze naar op keek om al zijn behaalde resultaten tot nu toe. Al 2 verschillende kudde's van de slechtste paarden in leiding hebben gehad, oorlogen tegen moet gaan waarvan de afloop al bijna bekend was. Ze droomde over wat als eerste zou gaan doen als ze met haar trainingen klaar was. Misschien wel iemand die haar ooit nog iets had aangedaan of uitgelachen nu op de wreetste manier terug pakken. Haar ouders bijvoorbeeld, die hadden haar vroeger buiten Dream Horses achter gelaten als veulen omdat ze zo gezegd te waardeloos was. Jaa, die ging Asiya nog zeker terug pakken en laten zien hoe waardeloos ze nu dan wel niet was. Na al haar lange dromen en fantasieën over later werd ze gewekt door de eerste zonnestralen die in de grot binnen kwamen dringen. Haar ogen gingen stilletjes open en in de grot was het nog redelijk donker. Asiya voelde iets op haar flanken en richtte haar hoofd stilletjes richting haar flank. Het was Satan die er met zijn hoofd op was komen liggen. Verbaasd maar toch gelukkig keek ze de hengst aan die nog steeds aan het slapen was. Ze wilde hem niet wakker want hij zou ook wel moe moeten zijn. Haar hoofd liet ze stilletjes weer zakken tot het in aanraking kwam met de grond. Met haar ogen open dacht ze na. "Hoe zou het komen dat Satan zo dicht bij mij licht ?"; dacht de merrie en eigenlijk had ze er zelf maar één verklaring voor. De hengst had tijdens zijn slaap waarschijnlijk liggen woelen en was daardoor waarschijnlijk zo dicht tegen Asiya aan komen liggen. Niet dat de donkere merrie het erg vond, ze genoot zelfs van de rust en stilte die ze nu samen met Sat kon door brengen. Terwijl haar gedachten nog steeds naar de hengst gericht waren begon er plots een vervelende bij rond haar hoofd te zoemen. Asiya had geen zin om te reageren op de, nu al actieve bij. Toch vond ze het vreemd, moest dat kleine diertje niet al lang verdwenen zijn samen met de zomer ?

44. Bij

Asiya voelde dat het zwarte hoofd van haar flank werd getilt en haar lichtjes begon te kittelen bij haar schouder. Als ze nu nog aan het slapen was geweest, had ze wel wakker geschoten. Het was namelijk iets waar Asiya niet zo goed tegen kon. Maar ook al was ze wakker nog kwam het gekriebel bij haar schouder erg, euhm... nouja, erg kriebelachtig over. In een seconde stond ze recht en keek naar de prachtige hengst die voor haar lag. Ze was blij dat ze in het gezelschap wast geweest van Satan deze nacht. "Goede morgen": hoorde ze Sat tegen haar zeggen. Zijn stem was nog emotieloos maar op de één of andere manier kwam het toch best vriendelijk over. Haar ogen gleden over het lichaam van de zwarte, gespierde hengst en kwamen in contact met zijn ogen. Ze wilde haar ogen wel wegtrekken maar de kracht was te groot en ze bleef hem maar diep in zijn ogen, die trouwens prachtig waren, kijken. Toch werden het oogcontact verbroken door een geluid die uit een ander gebied te horen was. Het leek wel een schaap die luidkeels en irritant zat te mekkeren. Liefst had Asiya nu zin om richting het schaap te gaan, het dier een goede trap te geven en laten duidelijk maken dat ze zo'n lawaai niet wilde hebben. Maar ze deed het niet ze genoot te hard van Sat zijn aandacht. "Kom ! Gaan we trainen !". Wat ze zei kwam miscchien wel iets of wat opdringerig over maar ze wilde zo snel mogelijk gaan trainen en trainen en trainen. Ze wilde zo sterk en gespierd worden als Satan, nou misschien iets minder want hij was een hengst en die waren al zowiezo breder en sterker gebouwd. Haar benen stapte al rustig richting de uitgang van de grot terwijl haar hals zich naar de zijkant boog om te kijken of de hengst haar nu werkelijk volgde. Even ging ze stil staan en wachtte geduldig op hem af.

43. schaap

Luid snoof Sat eenmaal, Asiya was na het kriebelen overeind geklommen om helemaal wakker te worden als het ware. Sat zijn ogen keken een beetje naar haar, in een soort trans waren ze verwikkelt in elkaar, het was best irritant dat een schaap hun perfecte moment van samen zijn verstoorde als het ware. "Gaan we trainen?" Was haar volgende vraag, Sat keek haar eerst nog een beetje slaperig aan maar het moest wel gedaan worden. Het doel heiligt inmiddels de middelen. Zijn voorbenen werden voren zijn lichaam geplaatst terwijl zijn achterhand een boest gaf om zijn bespierde lichaam krachtig omhoog te laten komen. Zijn zwarte lichaam was nog geheel in de slaap modus ingesteld maar Sat moest dan toch wakker worden. Zijn lichaam schudde zich eenmaal uit, zijn oren drukte zich strakker tegen zijn schedel aan terwijl zijn staart meerdere malen tegen zijn flanken aan sloeg, zijn ogen keken kil, hatend rond. Zijn neusgaten stonden iets groter dan normaal terwijl zijn voorbenen zich naar voren plaatste om zijn lichaam eensgoed uit te kunnen rekken. Daarna kwam zijn lichaam echt in actie, begon dan toch echt te lopen. Zijn hoofd was dominant geheven, zijn neus tegen zijn borst aandrukkend terwijl zijn benen in een drippelende draf vooruit gingen, het zon licht deed een enkele seconde pijn aan zijn zwarte ogen die hatend gericht stonden op de omgeving. "Trainen is inderdaad een goed plan! We gaan beginnen met een aantal kilometers te galopperen om conditie te kweken! Ik galoppeer mee want mijn lichaam mag ook mat training extra gebruiken voor de aankomende oorlog!" Zijn stem klonk rauw en de ondertoon was kil. Zijn lichaam ging over vanuit het gedribbel in een machtige verzamelde galop, zijn eerste passen waren zeker klein en verzameld om even de ochtend dip te verwerken.

11. 'Het doel heiligt de middelen.' - Machiavelli

Asiya keek nog altijd achterom en zag elke actie die Satan nog aan het uitvoeren was. Zijn krachtige lichaam ging met een boest omhoog waarna zijn voorbenen zich vervolgens onder zijn lichaam plaatste. Hij moest zich nog even uitrekken en op een trippelend draf tempo kwam hij richting de donkere merrie toe gelopen. Hij leek dus akkoord te gaan over dat ze moest gaan trainen en toen ze de grot verlieten moest haar ogen nog even wennen aan het plotse felle licht dat naar haar ogen werd gericht. "Trainen is inderdaad een goed plan! We gaan beginnen met een aantal kilometers te galopperen om conditie te kweken! Ik galoppeer mee want mijn lichaam mag ook mat training extra gebruiken voor de aankomende oorlog". De toon die hij gebruikte om de zinnen beter te laten overkomen was rauw en de ondertoon die gebruikt werd, was zoals gewoonlijk, kil. Satan vertrok als eerste en galoppeerde in een verzamelende galop. De eerste kleine passen die hij gemaakt had waren na een aantal meters al snel verandert in ruime, grote en krachtige passen. Als volgende reactie kwam haar lichaam in beweging en galoppeerde ze de hengst na. Het was moeilijk om hem bij te houden maar Asiya hield wel van een uitdaging. Dit was trouwens ook wat ze graag deed, 's morgens vroeg lekker gaan uitwaaien door te galopperen. Hierdoor had de donkere merrie ook al een goede conditie en kon ze de hengst in het begin toch redelijk makkelijk bijhouden. Al hoewel het niet altijd even makkelijk was om hem bij te houden wanneer de modder dieper werd. Haar houding probeerde ze ook nog steeds te houden zoals haar vanaf het begin geleerd was. Haar ogen die kil stonden, oren die plat gedrukt waren in haar schedel. Haar hals die zich in een mooi buiging bevond doordat haar neus nu eindelijk tegen haar borst aangedrukt was. Haar passen die nog steeds verzameld waren en toen ze zeker wist dat elk detail in orde was, waagde ze haar kans. Ze zette een tandje bij en stak de hengst voorbij. Ze had al haar energie gespaard om het op het einde op te kunnen gebruiken. Het lukte haar nog en een eindje verder wachtte ze de hengst op. Er zat niet veel verschil tussen de afstand van de 2 paarden en ze had eventjes tijd om na te denken. "Ik ben dol op jou, wist je dat ?". Dat waren de woorden die Asiya het liefst tegen de zwarte hengst wilde zeggen, maar toch hield er haar iets tegen. Wat wist ze niet.....

50. 'Ik ben dol op jou, wist je dat?'

Satan zijn passen waren in het begin niet zo groot, eerder verzameld om zijn lichaam rustig aan op snelheid te laten komen. In de ochtend waren zijn trainingen meestal niet zo intensief. Meestal was het een aantal meter stappen door gebieden die moeilijk begangbaar waren, ook springen behoorde tot zijn ochtend ritueel. Dit keer werd het overgeslagen, iets wat Satan overigs niet veel boeide. Straks zou Sat wel een stuk springen, meestal lag zijn spring hoogte rond 1,50 of iets lager. Hoger was nog niet geprobeerd maar blessures waren op dit moment niet een te verdragen. Dat zou een glerieuze domper zijn, vlak voor de oorlog kreupel raken. Zijn zwarte ogen werden op Asiya gericht terwijl zijn passen zich vergrotte. Zijn galoppassen werden verruimd terwijl zijn neus krachtig tegen zijn ruim bespierde borstkast bevond. Zijn galoppassen waren krachtig en zeker snel. Terwijl ze langs het mekkerde schaap galoppeerde, trapte Sat het meedogeloos dood. Het schaap vloog enkele meters waarna het tegen een boom dood aanvloog waarna het bloed aan alle kanten ervan afdroop. Een perfecte dood, een dood met totale perfectie! Zijn zwarte ogen richtte zich sluw op het gebied waardoor Sat niet eens door had dat Asiya hem gepasseerd was voor een eind sprint waarna ze uiteindelijk na een stuk opwachtte, niet veel ruimte was er tussen hun onstaan maar een redelijk kleine dus. Sat minderde vaart om naast haar stil te kunnen staan. Zijn lichaam had geen zweet plekken gekregen, het ging alleen licht op en neer door het lichte gehijg. "Als nieuw ochtend ritueel voor jou! Gaan we springen." Meer zei Sat niet terwijl zijn lichaam er in een verzamelde galop vandoor schoot. Richting het spring gebied in het moeras. Kort stopte Sat terwijl zijn aandacht bij Asiya bleef, zijn ogen in de hare keken. "We beginnen laag! Opwarmtje" Ruw klonk zijn stem, doods zijn onderklank. In een verzamelde galop ging Sat op de eerste omgevallen boomstammen af, rond de 50 cm waren deze die opliepen tot 80 cm. Heerlijk, dit om op tewarmen. Zijn ogen keken met een lichte twinkeling ditmaal naar de boomstammen, zonder enig probleem vloog Sat erover heen. Zijn benen tilde zich hoog op, hoger dan het moest. Met een te grote kracht door zijn achterhand sprong Sat over de eerste drie met een redelijke grote ruimte erover heen.

43. Schaap

De zwarte hengst vertraagde rustig en kwam vervolgens bij de merrie staan die ondertussen al wat bekomen was van de sprint. Satan had niet veel moeite moeten doen met de galop training want er bevond zich geen enkel zweetvlek op heel zijn gespierde lijf. Het enigste wat nog maar lichtjes zichtbaar was, was het lichaam van hem dat op en neer bewoog, te samen met zijn ademhaling. Maar die beweging verdween ook alweer snel. Bij Asiya daarin tegen waren er wel 2 zweetplekjes te zien. Aan de overgang waar haar been veranderde in haar buik, om precies te zijn bij haar schouder. Dat was de enige plek waar een nog donkerder plek te zien was, dan dat haar vacht al was. Ze bekeek de spiermassa over hem en luisterde goed naar wat hij haar te vertellen had. ""Als nieuw ochtend ritueel voor jou! Gaan we springen". Het woordje 'springen' was iets wat de merrie natuurlijk al wel is gedaan had en ook wel kende. Maar het was ook weer niet dat de merrie deze behendigheid elke dag oefende. Ze was benieuwd wat er met het springen allemaal van haar verwacht werd. De zwarte hengst vertrok al en wachtte in de verte nog even op haar komst. Weer kruisde hun blikken elkaar en konden ze zo wel urenlang blijven staan, maar dat was de bedoeling niet. "Asiya focus je op je training !": zei de op een bevelende toon enkel en alleen tegen haar zelf gericht. Ze ging in een rustig galopje over naar een verzamelde en volgde de hengst richting het spring gebied van het moeras.

Daar aangekomen begon Sat als eerste een paar sprongen te pakken. De eerste boomstammen moesten zoiets van een 50 cm hoog zijn en liepen op tot een hoogte van ongeveer 80 cm en ze werden telkens hoger en hoger. Asiya bekeek nauwkeurig hoe de hengst de sprongen nam en lette op elk detail die hij maakte bij zijn springhouding. Zelf wist ze niet wat er van haar verlangt werd en begon ze de sprongen die Satan daarnet had gesprongen ook maar te springen. Eerst ging ze in een rustig, beheersde galop op de sprong af, zodat ze zeker goed zou uitkomen op de sprong en niet er over zou struikelen. Niet dat dit bij de hoogte van 50 cm belangrijk was maar als het hoger werd moest ze toch goed op de sprong uitkomen. Ze stootte zich met haar voorbenen van de grond en hield haar hoeven lichtjes tegen haar buik gedrukt. Haar achterhand volgde en kwam krachtig omhoog. Het volgende moment boven de sprong was het zweefmoment. Op dit moment moest ze ongeveer met haar voor- en achterhand op gelijke hoogte zitten en het zweefmoment werd gevolgd door de landing. Haar voorbenen kwamen als eerste met de grond in aanraking en al snel werd haar achterhand ook op de grond geplaats. Haar voorbenen maakte terug een pas vooruit zodat haar achterhand terug plek had om naar voren te bewegen en zich te plaatsen.

22. 500 woorden

Satan had inmiddels al vaker gesprongen. Zijn leven als veulen was ongeveer zo begonnen, veel ervan kon Sat zich niet meer herinneren maar het intresseerde hem overigs ook niet heel veel. Sat boeide het meer over het leven van nu, wat het hem zou brengen en welke 'offers' er nog zouden komen. Sat schudde krachtig zijn kop, bereidde zich voor op de volgende sprongen. Boomstammen die hoger waren geplaats als de andere, bomen die in kruisjes waren gevallen, sommige met een dubbele boom achter elkaar, afsprongen de modder in, opsprongen waarbij je op een verhard stuk terecht kwam. Sat wist overal in Dream horses de spring plekken echter wel te vinden. Het was een goede training, je balance raakte daarbij ook beter en je concentratie werd ook verbeterd erbij. Sat zijn oren drukte zich nogmaals krachtiger in zijn nek terwijl zijn galoppasen verzameld waren, ieder paard zou harder gaan maar Sat maakte kleine galopsprongen omzich voor de sprong krachtig af te kunnen zetten, het vliegmoment was dan als het ware janger. De hogere boomstam kwam eral aan, Sat verzamelde zijn galop nog meer, krachtige galopsprongen werden gemaakt, zijn afzet was krachtig, zijn benen duwde zich tegen zijn lichaam aan, zonder enige moeite vloog Sat over de boomstam van zo'n 1 meter. Nu kwamen de hogere sprongen. Heerlijk om dit te doen in de ochtend. Luid snoof Sat, neusgaten maakte zich groter terwijl de volgende sprong met twee boomstammen achter elkaar zonder tussen sprong zich eraan liet komen, het was een behoorlijke sprong met zo'n 20 cm er tussen. Sat maakte nog steeds geen snelheid, op zijn verzamelde tempo ging Sat erop af. Een normaal paard was sneller gegaan op dit moment. Zijn galop veranderde niet. Zijn voorbenen tilde zich krachtig op, zijn achterhand gaf een krachtige afzet waarna het zweefmoment er was. Daar achteraan was meteen een opsprong waardoor je dus wel moest opletten, voor de sprong was deze niet zichtbaar ookal was de hindernis een kleine 1.10 zo geschat. Hoger of lager kon namelijk ook nog. Satan kwam met een klap neer maar viel niet, Sat snoof luid terwijl zijn ogen kil en hatelijk rond keken. Daarna stopte Satan om stil te staan, wel op een gepaste afstand zodat Asiya ook nog neer kon komen. Rustig keek Sat om, keek naar haar bewegingen, naar haar lichaam, naar haar gewoon. Met de gedachte, Ik ben dol op jou, wist je dat ? Super erg, helaas wist Asiya dat niet, nog niet.

50. 'Ik ben dol op jou, wist je dat?

Asiya volgde de andere sprongen die Satan ook pakte en sprong ze altijd met de gebruikelijke techniek die ze daarjuist ook gebruikte. Een goede aanloop, vervolgens de afzet, het zweefmoment, de landing en als laatste het moment na de sprong. Ze moest goed opletten dat ze niet uitschoof op sommige plekken. Hoe meer sprongen ze nam en hoe hoger de sprongen werden, hoe leuker de merrie het begon te vinden ook al leek het aan haar gezicht te zien als of ze elke moment de bomen kon omver trappen. Het was gewoon haar blik die ze nu bijna automatisch aannam, oren in schedel gedrukt en een felle, strakke blik. Haar houding paste zich bij elke stap die ze zette ook al automatisch aan en ze was best wel gelukkig van de vooruitgang die ze nu al in 2 dagen gemaakt had. En dat was alleen doordat ze zo haar best deed en ze veel mogelijk probeerde dingen op te vangen die haar verteld werden. De laatste sprong was in zicht. Het was een boomstam met de hoogste van ongeveer 110 cm. Het was niet zo hoog maar vele hoger had ze merrie nog niet gesprongen, toch waagde ze haar kans. Ze schakelde haar passen in een iets snellere galop en probeerde op de juiste manier af te zetten. Het lukte haar ook en al snel waren haar voorbenen al in aanraking met het gladde modder. De merrie was er niet op voorbereid dat er zich zoveel gladde modder achter de sprong bevond en gleed uit zodra haar achterhand zich ook hadden neergezet in de grond. De donkere merrie kon nog net optijd grip krijgen en hield haarzelf zo goed mogelijk in evenwicht. Een lichte zucht ontsnapte toen ze goed en wel stil stond. Op een trippelend tempo ging ze op de hengst af. Ze wist niet hoe hij zou reageren op haar ongemakkelijk incident van daarnet. Alsof het ongelukje nog niet genoeg was hoorde Asiya terug een schaap luid mekkeren. "Jij weer ?!". Dacht ze irritannt. Maar het kon onmogelijk het zelfde schaap zijn, want die had de mooie hengst daarnet volledig dood getrapt tegen een boom. Haar ogen gleden door het moeras om te kijken uit welke richting het vervelende geblijt kwam.

46. 'Jij weer?