Zephyr keek naar de twee paarden die zich lieten zien. Duvessa, die op korte termijn al mooi gegroeid was. En dan Madness. De groep was inderdaad maar klein. Maar we beginnen met beetjes. Spoedig zal het wel groeien. Even was het stil. Kort nadien liet hij zijn luide brullende stem horen. " We zijn maar met weinig. Maar vrees niet. Spoedig zal jullie groep groeien. Julie hebben één van de belangrijkste taken die ik te bieden heb. Jullie zullen voor meer leden zorgen. Jullie zullen veulens stelen van moeders. Jullie zullen de pijn veroorzaken in die goedzakharten. Maar wees gewaarschuwd. Ze mogen jullie niet zien. Daarom heb ik de geheime wapen." Zijn ogen gleden naar het jonge dier. Duvessa. " Duvessa, zij zal de veulens van hun moeders leiden. Zodat deze niets merken. Neem het veulen mee naar het geheime kamp. Ik vertel jullie zo waar het plaats zal vinden. Jullie kunnen na ons gesprek beginnen." Nu was het de beurt aan de Bulnessen. " Alle bulnessen komen naar voren. Ook de leraren!!" Zijn stem was zo geweldig luid. Zijn grijze ogen keken ieder aan. Zijn gespierde lichaam was strak aangespannen. Zijn oren in de nek gedrukt. Af en toe buigt zijn hals. Om zijn sierlijke hals te tonen. Paarden lieten graag hun prachtig lichaam zien. Zijn grote hoofd gooide hij regelmatig de lucht in. En snoof. Hij stapte heen en weer. Ongeduldig wachtte hij tot zijn bulness groep zich naar voren plaatste om hun taak aan te horen. Weldra zal Zephyr ook vertellen waar de geheime kamp plaats vond. Alleen zij die de geur van Zephyr dragen waren welkom om het te betreden. Het was een groot kamp met maar 1 ingang. Verder verklap ik het niet hoor. ;D


Sorry ik kan nu nog niet veel inspiratie opdoen

Een felle gele flits doorkliefde het bijna pikzwarte wolkendek, waar de zon onmogelijk door kon dringen. Als snel volgde een oorverdovende klap. De wind trok aan de manen en staart van de pikzwarte merrie, alsof ze ze naar boven wilden lokken. Maar elke keer liet de wind haar manen en staart weer terugvallen. Ze luisterde vol aandacht naar de zware stem van Zephyr. Die was goed te horen door al het gedonder. De regen stroomde in vlagen door de pikzwarte vacht van de merrie. Haar oren staken recht door haar pikzwarte manenbos naar achteren, maar soms draaiden ze even een andere kant op om geluiden goed op te vangen. Zephyr had het over Duvessa, een jaarling die Nevaeh vaker was tegengekomen. Zephyr was nogal weg van het veulen, hij zag er wat in. Nu was het háár beurt een stap naar voren te zetten. Zij was immers een Bulness, een paard dat kracht nodig had. Ze trainde de veulens. En kracht, dat had de merrie genoeg. Haar spieren rolden bij elke beweging onder haar dunne zwarte huid, die nu doorweekt was. Ze snoof haar adem uit, die witte wolkjes in de avond vormde. Ze zette een stap naar voren. Haar hals was lichtjes gebogen, ze droeg haar hoofd trots en fier maar zéker niet dominant. In het moeras had ze dat wel geleerd. "Zephyr" Begon ze. "Nevaeh, Bulness teacher, meld zich" Haar stem klonk kil en emotieloos zoals altijd, maar er was een zeldzame ondertoon van resoect in te horen.

IJsblauwe ogen hielden alles in de gaten. Een zwarte merrie hield zich schuil in de schaduwen van de bossen. Ze was een prachtig wezen. Maar was een afschuwlijk karakter.En ze was er trots op. Het was QueenDemon. Ze had de oproep van Zephyr al lang gehoord maar kon nog niet meteen weg. Ze was nog met enkele belangrijke dingen bezig. Ze had namenlijk een slachtoffer gevonden die nog iets voor Zephyr kon zijn. Angoly lag bijna in haar greep. En als de merrie haar volledig vertrouwd zal QueenDemon de merrie naar het geheime kamp leiden. Ze glimlachte vals en genietend van de macht die zei kon hebben met paarden. Ze kon hun zuivere ziel simpelweg vervuilen. Oké ze zal afkomen met een blinde merrie. Maar QueenDemon voelde dat Angoly een speciaal iemand was. Angoly was scherp. Ideaal voor als ze in de duisternis trekken. Angoly kan ze naar hun doel leiden zonder ergens vast te komen te zitten. En wie weet wat voor gevechtechnieken die merrie had. QueenDemon voelde het in haar botten. Angoly zal nog nuttig zijn. Het lukte uiteindelijk Queen om naar Zephyr te gaan. Een groepje had zich rond de vulkaan geplaats en Zephyr stond daar hoog. Ze keek op toen de Bulnessen naar voren moest. Queen stapte naast Neveah. En daarna ietsje naar voren en boog ter respect voor die grote heer daar boven. Zephyr, vergeef me omdat ik zou laat aan kom lopen. Ik was met iets zeer belangrijk bezig. Een klein... kadootje voor u. U hebt mij nog geen taak aangeboden. En ik zie dat de Bulnessen niet zo veel zijn dus wil ik me eventueel voor die rang aanbieden. bood Queen zich aan. Het maakte haar niet zo veel. Want ze had nog een andere bezigheid. Zij kon helpen de veulens te dwingen om mee te doen met Zephyr. Ze keek recht in zijn grijze ogen. Het was een levenloze kleur. En het stond Zephyr beeldig. Ze bleef buigend staan. Tot Zephyr toestemming gaf om recht op te staan.Haar ijzige kleur van ogen gleden naar enkele paarden die daar stonden. Sommige herkende ze. En andere niet.

Kairi stond al een tijdje stil naast Night Dancer. Ze was niet iemand die direct zich ergens mee bemoeide maar nu.... Haar ijzig grijze ogen keken de andere paarden een voor een aan. Ze kende er niet veel van maar ze was dan ook niet iemand die direct ieder paard dat ze tegen kwam begroete. Ze moest er niet aan denken. Haar dik golvende manen wapperden lichtjes en haar lange staart zwipte af en toe heen en weer. Vooral voor de irritante vliegen weg te jagen. Een zucht verliet lichtjes haar keelgat terwijl ze zag dat er al snel een ander paard kwam, genaamd Madness. En snel erna kwam er nog een andere zwarte merrie. kwam.Zephyr vroeg dat de bulnessen naar voren moesten stappen. Rustig stapte Kairi naar voren en voegde zich bij Neveah die een teacher was."Kairi meld zich ook." Er was dan ook geen enkele emotie te horen aan haar stem en ze liet er dan ook geen enkele horen. De zwarte merrie die wat later was gekomen veronschuldigde zich en zei dat ze een cadeautje had voor hem en boog dan. Toen ze zo bleef staan dwaalde Kairi haar ogen weer ongeintereseerd van de merrie naar de hengst,Zephyr. Ze dacht vaak na. Kairi is wel benieuwt hoeveel veulens er binnenkort naar hun toe zou gaan. Om te trainen. Ze schudde langzaam de gedachten van haar af. Nu moet ze luisteren naar wat hij ging zeggen. Ze weet dat zij een belangrijke taak heeft, beschermen van de ingang. Waarom...Ze had er nu geen zin in om erover na te denken. Dat zou later wel komen. Haar oren nog steeds plat in haar hals keek ze de hengst weer aan.