Kalm liep Amani door een soort woestijn achtig gebied. Waarschijnlijk kwamen hier de slechte paarden, niet dat het haar boeide. Ze was toch blind dus veel kon ze niet zien van de kille, hatelijke of moordlustige blikken. Dat was trouwens ook erg wannebe, vond ze. Een grinnik verliet haar keel, gewoon zomaar, Amani had al een tijd niet gelachen. Nu was het tijd om lekker gek te doen. Speels bokte ze en stoof ervandoor, snel ontweek ze een boom. Speels steigerde ze en kwam met een plof weer neer op de grond. Zo, nu was haar uurtje lekker voorbij. Amani brieste en schudde haar hoofd. Met een ruk gooide ze haar hoofd omhoog en snoof. Ze rook een paard, een hengst. Hopelijk geen slecht paard of een crazy wannebe. Het maakte Amani niets uit maar ze had een hekel aan paarden die dachten dat ze hoger stonden dan zij. Trots maar enorm mysterieus bleef ze staan.

Zero stapte met zware passen in de Ash valley. een zucht verliet Zero zijn keelgat. Hij dacht de heletijd aan Kairi waarom moest die Night Dancer haar juist ontmoeten hebben toen ze in ruzie waren. Waarschijnlijk heeft Kairi hem alles gezegt. Geirriteerd door de gedachten schudde hij eens goed met zijn hoofd. Nu moest hij daar niet aan denken. zijn zwarte manen lagen dood stil langs zijn hals. Zijn donker groene ogen bekeken de omgeving. Zijn gespierde schouders gingen langzaam op en neer door iedere zware ademhaling van hem. Een onbekende merrie geur drong langzaam de neusgaten van Zero binnen. Een valse grijns kwam op zijn gezicht terecht. Het was lang geleden dat hij zich had verheugt op een merrie. Zero is nieuwsgierig of hij weer zoals vroeger zou zijn.... voor hij Kairi had ontmoet. Langzaam ging hij richting de merrie. In de verte zag hij een bruine merrie.. Snel merkte hij op dat ze zo'n mysterieuse type was. Nou dat word iets nieuws om te verkennen voor Zero. Hij paste zijn houding aan naar rustig zette zijn oren recht richting de merrie en ging voor haar staan. " Hallo, je weet toch wel dat het hier niet veilig is voor een merrie als jij." Hij begon nog niet charmant te doen dat zou verdacht zijn er was alleen maar vriendelijkheid te horen. Zijn houding van geirriteerd gedrag was als sneeuw voor de zon verdwenen " ik heet Zero en hoe heet jij." vervolgde hij. Hij keek de merrie aan en merkte dat ze blind was? Hij dacht even dat hij het verbeelde maar merkte dat het echt was. Zero was slim genoeg om daar niet direct over te beginnen.

"Hallo, je weet toch wel dat het hier niet veilig is voor een merrie als jij." Hoorde ze van een hengst. Amani besloot haar masker af te doen en eens lekker gek te doen. "Ghallo en waarom zou het niet veilig zijn." Antwoordde ze droogjes. Ze bewoog niet en bleef zo staan. Nonchalant snoof ze. "ik heet Zero en hoe heet jij." Vroeg de hengst genaamd Zero. "Jaja, nu weet ik het wel. Ik ben blind en ik heet Amani, nou goed?" Zuchtte ze geïrriteerd. Ze wist dat hij iets uitprobeerde en daar had ze dus totaal geen zin in. Ze brieste en greens even vermakelijk. "Sorry, laat ik opnieuw beginnen. Gegroet edele viervoeter, mijn naam is dus Amani. U heeft een franse naam, klopt dat? En ik weet goed op mezelf te passen, ook omdat ik blind ben." Zei ze mysterieus, toch zou ze droogjes blijven. Daar had ze lekker zin in. Vermakelijk bleef ze even trots en fier staan.

[SORRY, WAS MELIG XD eigenlijk doet ze nooit zo maar ik was melig en druk dus had er zin in XD]

Zero zijn sstaart sloeg eens har tegen zijn flank. Zijn donker groene ogen keken rustig de omgeving rond. Hier was hij toch niet zo vaak geweest als hij dacht. De grote vulkaan stak uit boven het hele gebied. Langzaam keek hij weer naar de merrie toen hij merkte dat ze ging spreken."Ghallo en waarom zou het niet veilig zijn." Hij keek de merrie lichtjes vaag aan. Hij zou toch moeten weten dat dit meer het gebied was voor de slechtzakjes. "mischien is dat omdathet eigenlijk niet echt de bedoeling is dat goedzakjes en neutrale paarden hier komen, en zeker niet echt alleen." sprak Zero wat verbaasd. "Jaja, nu weet ik het wel. Ik ben blind en ik heet Amani, nou goed?" Zero merkte dat ze in een rare stemming was maar trok zich daar eigenlijk niet echt veel aan."Sorry, laat ik opnieuw beginnen. Gegroet edele viervoeter, mijn naam is dus Amani. U heeft een franse naam, klopt dat? En ik weet goed op mezelf te passen, ook omdat ik blind ben." Zero hield aandachtig de merrie in de gaten toen hij haar stemwisseling hoorde.Even haalde Zero diep in en laate het dan als een zucht uit zijn keel komen." ik herriner met niet dat ik franse familie had"sprak hij schouder ophalend"ik zeg ook neit dat je dat niet kun, ik zeg alleen dat het niet veilig is vooral niet als je Zephyr tegen komt dan ben je eigenlijk wel de klos als je je zo dominant opzet." Hij had haar dominante houding gezien. Daar kon Zero vaak niet tegen, nouja toch wel een beetje maar zolang het niet begint te overdrijven vind hij het niet echt erg.

Amani hoorde de woorden van Zero en trok een boos gezicht. "Ik kan heus wel voor mezelf zorgen." Zei ze tegen hem. Weer hoorde ze de woorden van Zero en greens boos. "Dan ben je mijn vader zeker!" Snauwde ze zacht. Bij de woorden van haar vader trok ze een boos gezicht. "Ik ben niet bang voor Zephyr hengstje, hij mag doen wat hij wilt maar hij wordt tegengehouden. Er zijn ook goede paarden Zero, paarden zoals jij worden opgesloten. Ik weet dat je slecht bent, is dat een voordeel?" Vroeg ze aan hem. Amani wilde best aardig doen tegen een aardig paard, al was het een slecht paard. "En waarom mag ik niet dominant doen.... Zero?" Vroeg ze charmant. Minachtend sloeg ze met haar staart en draaide haar oortjes naar hem toe. Amani rook een zoete geur, o nee! Net nu werd ze hengstig, wat had haar lichaam tegen haar? Snel liet ze haar staart hangen, Amani wou niet hebben dat iemand als Zero het rook. Opeens besloot Amani dat ze zich niet hoofde te schamen en hief haar staart weer trots. De geur werd gelijk weer sterker, Amani stoorde zich er niet aan. Amani schudde haar hoofd en wachtte af.