Rustig ren ik door het mooie sneeuw heen. Ik kijk om me heen waar de anderen zijn. Ik hinnik eventjes en kijk of iemand me hoort. Ik geef een hoge bok en de sneeuw stuift omhoog. Ineens blijf ik stilstaan. Ik duw mijn neus in de sneeuw. Ik snuffel eventjes. Daarna ren ik weer bokkend weg. Ik hinnik nog eens hard waardoor andere paarden me wel zouden horen.

Let op: Denk aan de RPG regels. Er wordt geschreven in de derde persoon enkelvoud, dat wil zeggen: Hij/zij. Ook moet de naam van je paard je paardennaam zijn. Voor meer informatie verwijs ik je naar dit topic. Nirvana

Een jonge klein uitgevallen vos merrie liep door de sneeuw. Zelf had ze geen idee waarom, maar ze liep er. Opeens bleef ze staan. Ze spitste haar oortjes. Wat had ze gehoord? Een hinnek. Nieuwschierig draafde ze de kant op waar het geluid vandaan was gekomen. Wie was daar? Na een tijdje zag ze een jonge hengst. "Hallo, ik ben Marente. Wie ben jij?" stelde ze zichzelf voor. "Waarom riep je?" Dat wilde ze graag weten. Het was namelijk een beetje raar om zomaar te hinneken. Ze keek om zich heen. Ze was op een grote sneeuw vlakte beland. Ze stonden nog een beetje aan de rand, en de overkant was niet te zien. Alles was wit. Heel wit. Ze vestigde haar aandacht weer op de hengst. Zou hij haar niet te klein vinden? Door haar Welsh bloed was ze namelijk niet al te groot.

(Een tipje: Schrijf in dezelfde tijd als ik. Dan zijn de moderators ook weer blij.)

Yara liep door de sneeuw, brr dat was best koud! Niet aan haar hoeven, want dat voelde ze niet, maar de sneeuw raakte haar benen tijdens het lopen. Ze kwam aan op een wat opere plek, en de wint guurde langs haar kaaklijn. Ze keek om zich heen en zag 2 andere paarden. Ze liep naar ze toe. De een was een best kleine vos merrie. Yara schatte in dat het een welsch was. "Hoi!" zei ze vrolijk. "Ik ben Yara" voegde ze eraan toe. Ze keek naar het andere paard. Het was een steviger gebouwd paard, een hengst zo te zien en misschien een tinker. In ieder geval niet een warmbloed paard!