1
Dastan op vr nov 12, 2010 9:39 pm
Dastan
Dastan stond rustig te grazen onder een boom, hij wilde schaduw. De zon van 31° scheen over het bloemen veld, dat grenst aan een prachtige zee. Langzaam, stapt hij onder de boom vandaan, de bloemen in. De bloemen kwamen ter hoogte van zijn elleboog. De bloemen kietelde aan zijn buik. Hij keek achter zich naar het 'paadje' dat hij maakte. Hij vond het bloemenveld prachtig, en hij wilde het niet vertrappelen, maar het moest nu eenmaal. Hij snoof even. Hij ruikte heel vaag paardenlucht. Hij wist het gewoon, hier was een kudde. Hij had een goed reukvermogen. Dat had hij geërfd van zijn vader. De kudde lag wel verder weg dan 1 km, maar hij kon ze ruiken. Hij hinnikte even luid en duidelijk terwijl hij rustig verder stapt door de bloemen, die maar blijven kietelen aan zijn buik.





