Zojuist nog had de grijze hengst staan doezelen onder een boom aan de rand van het heerlijk geurende bloemenveld. Net zoals het Zilveren Meer was dit een gebied van The Eagles. En moest beschermd worden, sinds kort had Amiya een nieuwe rang bij de kudde gevoegd, de Guardians of The Eagles hadden de taak om hun gebieden te beschermen. Maar tot dusver had alleen Samantha daarin toegestemd. Hoever het nieuws zich had verspreid wist hij niet, maar vast verder dan alleen de bonte merrie. Het zou een goed idee zijn om een vergadering te houden binnenkort. Zodat het zeker was dat alle leden het gehoord hadden en ze zich konden melden voor die taak. De hengst hief met een ruk zijn hoofd op een hinnik had zijn oren bereikt. Schrill en niet al te ver weg. Even bleef het stil en hij keek zoekend rond, misschien bevond de afzender zich in zijn blikveld. maar helaas, hij zou op zoek moeten gaan. Hij denkt even na en ten slotte weerklinkt zijn donderende hinnik over de bloemen. Als antwoord en als teken dat hij eraan kwam. Vlug rekte hij zich uit, zijn spieren en gewrichten kraakten protesterend, en hij sprong aan in galop. Voor deze ene keer niet geheel beheerst of met zo min mogelijk geluid, maar actief, voorwaarts en denderend. Zo had hij het graag, zijn passen waren lang en dreunde hard op de veerkrachtige bodem. Het duurde niet lang voor een witte merrie in zijn ogen verscheen, haar hals was gebogen en ze leek te drinken uit de stroom die door het gebied liep. Zijn zwarte manen wapperden achter hem aan en hij beeindigde zijn wilde galop door terug te gaan in een staptempo. Het was hem niet ontgaan dat ze een duidelijke arabische afkomst had. Even schoot het door zijn gedachten dat bijna ieder lid van de kudde arabisch was. Rose en Claire waren de enige friezen en hier en daar zag je een mengeling of ander ras. Mýsla bijvoorbeeld, was een Mustang, gekruist met een Quarter Horse en hijzelf een Mustang met een arabische vader. De ironie hiervan laadde zich op hem, maar hij schudde het af door zichzelf voor te stellen aan de witte merrie. 'Goedendag, mijn naam is Falcon. Orde-lid van The Eagles.' Begon hij op een vriendelijke toon. 'Je had gehinnikt in verband met de kudde? Kan ik je ergens mee van dienst zijn?' Vroeg hij, nog steeds vriendelijk maar ook met een vederlichte toon van gezag in zijn stem. Zijn ogen gleden over het jonge dier heen. Hij schatte haar een paar jaar jonger dan dat hij was, maar geen dartel veulen meer of een slungelige tiener. Ze was volwassen.