Rustig stapte de voskleurige hengst tussen de bloemen door. De bloemen reikte tot aan zijn schoft en sommige zelfs nog hoger dan dat. Hij brieste en keek omzich heen,de bloemen waren er in vele soorten,kleuren en maten. Hij brieste nogmaals zacht en hij schudde zijn hals en zijn sierlijke manen bewogen mee met zijn gespierde korte hals. Met zijn bruine staart sloeg hij enkele vliegen weg. Zijn hoofd hield hij fier in de lucht en zijn donkerbruine ogen stonden oplettend en vriendelijk terwijl hij ontspannen rond liep. Hij dacht na over alles en nog wat. Hij kon dit niet in zijn eentje blijven doen. Hij had iemand nodig die hij vertrouwde en die hem afentoe kon helpen en iemand die niet terug deinsde voor iets. Hij brieste nogmaals zacht en keek omzich heen. De eerste die in hem op kwam was Nikita, De merrie had hem al vaker geholpen dus besloot hij haar te roepen. Een luide hinnik verliet zijn keel,in de hoop dat de merrie het gehoord had

[Only Nikita]

Ja hoor. De witte merrie had de roep gehoord. Ze keek op en briesde even. Ze was erg toevallig ook in het bloemenveld. Ze werd altijd rustig bij de bloemen. Zoveel heerlijke geuren en kleuren. Ze briesde nogmaals toen wat bloemen bij haar neus kwamen. Ze spitste daarna haar oren even. De hinnik klonk als muziek in haar oren. Tarek had haar nodig. Ze schudde haar even uit en draafde daarna rustig in de richting van de hengst. Hij had vast weer hulp nodig of om te praten. Trainen kon ook natuurlijk. Ze zwiepte even met haar staart en schudde haar manen in de war. Ze hinnikte vrolijk terug zodat hij wist dat ze het gehoord had. Ze boog haar hals even sierlijk en snoof de geuren op. Ze strekte haar hals even en zag al snel de vosse hengst. Ze trippelde naar hem toe en stopte voor hem. "Tarek, je riep?" vroeg ze dan kalm en vriendelijk. Een kleine lieve glimlach was te vinden op haar witte snuit. Ze keek hem aan vanuit de dikke bos manen die inmiddels voor haar ogen kwamen hangen. Goh, wat had ze dikke manen. En ze werden steeds langer en langer, lastig!

De geur van de bloemen kwam zijn neus in,het geluid van de bijen die de nectar uit de bloemen dronken klonk rustgevend. Hij zag al snel de witte merrie naderen. Ze werd elke keer weer mooier. Hij brieste zacht en schudde met zijn dikke bos bruine manen.Nikita vertrouwde hij helemaal en hij kon meestal alles bij haar kwijt. "Tarek,je riep?" sprak haar stem kalm en zo vriendelijk als altijd. Hij greens naar haar "Ja,ik riep je,we moeten een paar dingen bespreken en ik denk dat een training nu geen kwaad zou kunnen" sprak hij rustig en vriendelijk uit. Hij liep rustig langs haar en drukte zijn neus rustig tegen haar schoft aan waarna hij rustig de manen bij haar ogen weg hield. Hij dacht na over de merrie,bij haar kon hij meestal echt alles kwijt en daar was hij op de meeste momenten erg blij mee

De kleine merrie keek rustig naar de hengst. Ze glimlachte naar hem en zwiepte met haar staart heen en weer. Ze briesde kort en luisterde naar de woorden. "Ja,ik riep je,we moeten een paar dingen bespreken en ik denk dat een training nu geen kwaad zou kunnen" Ze knikte even goedkeurend en keek in zijn ogen. Ze voelde zijn snuit tegen haar schoft en boog haar hals. Ze draaide haar hoofd een beetje en knabbelde lichtjes aan zijn manen. Ze keek iets op toen hij haar manen wegdeed en gooide haar hoofd omhoog zodat ze achter haar oren zaten en een deel opzij. Ze snoof zijn geur even op en keek hem aan. Haar vriendelijke donkere ogen keken in de zijne. "Vertel me maar, wat je te vertellen hebt Tarek" zei ze erg lief. Ze keek even rond en draaide kort met haar ogen. Ze richtte haar blik weer op Tarek en begon weer lichtjes aan zijn manen te knabbelen. Vaak deed ze dat wel eens, of bij zijn schoft. Het was zo kalmerend voor hun beide, vond zij dan.

"Hij luisterde naar wat de merrie sprak. Hij genoot van de soort van aanraking tussen hun beide. Ook toen hun blikken elkaar kruiste. "Vertel me maar,wat je te vertellen hebt Tarek" zei ze lief. Hij greens en haalde zijn neu bij haar schoft vandaan. "Ik denk dat we een naam moeten verzinnen voor de groep,en ik denk dat we moeten praten over wat we later willen gaan doen. Ik kan jouw tenminste vertrouwen. En ik heb nog een vraag voor je"Sprak hij rustig uit. De merrie wist bijna precies hoe hij dacht en ze vertrouwde elkaar goed. Hij brieste rustig en ademde haar geur diep in waarna hij zijn aandacht weer op haar richtte "Zou jij me misschien afentoe kunnen helpen,door bijvoorbeeld trainingen te geven aan de andere paarden,of als we het afentoe samen kunnen doen. Want ik wil ze in groepen van 2,3 gaan trainen zodat ze van elkaar leren enzo" sprak hij rustig uit en hij keek haar vriendelijk aan en hij deed zijn neus weer even tegen haar witte warme hals aan

De witte merrie keek met haar warme blik naar de vosse hengst. Ze snoof zachtjes in zijn neusgaten en sloot kort haar ogen. Ze spitste haar oren en keek hem weer rustig aan. "Ik denk dat we een naam moeten verzinnen voor de groep,en ik denk dat we moeten praten over wat we later willen gaan doen. Ik kan jouw tenminste vertrouwen. En ik heb nog een vraag voor je" Rustig luisterde ze naar deze woorden en dacht even na. Ze wachtte natuurlijk op de vraag en knikte goedkeurend. "Zeg maar" zei haar warme lieve stem al snel. "Zou jij me misschien afentoe kunnen helpen,door bijvoorbeeld trainingen te geven aan de andere paarden,of als we het afentoe samen kunnen doen. Want ik wil ze in groepen van 2,3 gaan trainen zodat ze van elkaar leren enzo" Even dacht ze na en dan glimlachte ze. "Tarek, je weet dat je me kan vertrouwen. De naam van de groep komt ooit in je gedachten, niet zoeken maar vinden" zei ze daarna zacht en mysterieus. Ze was best slim in zo'n dingen maargoed. "En natuurlijk wil ik je helpen, als je me maar aan de juiste merrie's bind. Je weet dat sommigen niet met elkaar om kunnen, ik noem geen namen" zei ze rustig en glimlachte. Ze wist wel dat dit ging komen. Ze kende hem nu al door en door. Alsof ze zijn gedachten kon lezen. Meteen voelde ze zijn neus weer tegen haar hals en briesde genietend. Ze knabbelde weer even aan zijn manen terwijl ze afwachtte op zijn volgende woorden.

Hij luisterde naar de merrie toen ze sprak. Zijn oren spitse hij vrolijk en hij luisterde naar haar woorden "Zeg maar" had ze tussen door gezegt toen hij had gesproken,daarna sprak ze weer veder. Hij luisterde naar haar terwijl ze sprak, Tarek, je weet dat je me kan vertrouwen. De naam van de groep komt ooit in je gedachten, niet zoeken maar vinden" had de merrie zacht en mysterieus gesproken. Dat vond hij meestal zo leuk van haar,als ze zo mysterieus en lief kon zijn. Maar meestal toonde hij niet zijn ware gevoelens voor haar want hij was en bleef natuurlijk een player. Ze begon weer met spreken en hijj luisterde weer naar haar lieve vriendelijke stem. "En natuurlijk wil ik je helpen, als je me maar aan de juiste merrie's bind. Je weet dat sommigen niet met elkaar om kunnen, ik noem geen namen" had ze daarna gesproken. Hij knikte. De merrie kon inderdaad half zijn gedachtes lezen. "Als jij zegt welke groepjes we kunnen maken kunnen we gaan kijken wie welk groepje gaat trainen " sprak hij rustig. Ze moest natuurlijk wel mee beslissen. Rustig keek hij haar aan en deed hij zijn oren rustig naar voren.

De kleine witte merrie keek rustig naar de hengst voor haar. Ze briesde even en schudde haar uit. Ze draaide met haar oren om nog wat geluiden op te kunnen vangen. Meteen richtte ze deze naar voren toen hij weer sprak. "Als jij zegt welke groepjes we kunnen maken kunnen we gaan kijken wie welk groepje gaat trainen " Meteen knikte ze op zijn woorden en zweeg even. Rustig dacht ze na over de paarden. Ze glimlachte en gaf hem kort een neusje. "Ik had gedacht aan Mimi en Ynde samen. Beide zijn rustig en doen nooit gemeen. Fiona samen met Lou. Lana met Vanita. En misschien kan jij best Jarca alleen trainen, ze doet gemeen tegen iedereen. Ik kan haar nooit aan. En eventueel Lilly nog bij Ynde en Mimi" vertelde ze rustig en keek hem aan. "En als ik goed na denk kan ik het beste Lilly, Ynde en Mimi doen. De rest zal niet snel luisteren naar mij. Maar als jij het toch eens druk hebt wil ik Fiona en Lou erbij nemen. Je weet hoe de andere 3 pony's zijn. Ze hebben een leider nodig en geen lieve merrie" zei ze kalm en glimlachte. Ze was slim en ze kende alle karakters en vrienden helemaal uit haar hoofd.

Hij luisterde naar haar toen ze sprak en knikte rustig. Ik had gedacht aan Mimi en Ynde samen. Beide zijn rustig en doen nooit gemeen. Fiona samen met Lou. Lana met Vanita. En misschien kan jij best Jarca alleen trainen, ze doet gemeen tegen iedereen. Ik kan haar nooit aan. En eventueel Lilly nog bij Ynde en Mimi" sprak Nikita en ze keek hem kort aan waarna ze weer veder ging met praten. "En als ik goed na denk kan ik het beste Lilly, Ynde en Mimi doen. De rest zal niet snel luisteren naar mij. Maar als jij het toch eens druk hebt wil ik Fiona en Lou erbij nemen. Je weet hoe de andere 3 pony's zijn. Ze hebben een leider nodig en geen lieve merrie" stelde ze rustig voor. "Oke,is goed en later kunnen we natuurlijk altijd nog de groepen aanpassen eneventueel veranderen maar voorlopig houden we ze zo,zoals we ze nu hebben gemaakt zodat ze kunnen wennen aan een groepstraining," sprak hij rustig "Volgends mij hebben we dan niks meer om over te praten en denk ik dat het tijd is voor de training,of weet jij nog iets wat ik moet weten,wat belangrijk is of iets wat er veranderd moet worden ofzo ?" sprak hij rustig en zelfverzekerd uit.

De witte merrie keek hem aan en knikte even. "Dus ik zal Ynde, Mimi & Lilly samen trainen en Fiona samen met Lou" zei ze kalm. Ze keek even rond en briesde. Ze stapte kort achteruit en schudde met haar hoofd. Lastige vliegen ook. Ze snoof kort en keek weer naar Tarek. "Oke,is goed en later kunnen we natuurlijk altijd nog de groepen aanpassen eneventueel veranderen maar voorlopig houden we ze zo,zoals we ze nu hebben gemaakt zodat ze kunnen wennen aan een groepstraining," "Volgends mij hebben we dan niks meer om over te praten en denk ik dat het tijd is voor de training,of weet jij nog iets wat ik moet weten,wat belangrijk is of iets wat er veranderd moet worden ofzo ?" Nikita keek hem aan en schudde haar hoofd. "Dat was alles" zei ze rustig en glimlachte. Ze keek even rond en dacht na over de aanrakingen. Dat deed hij steeds vaker bij haar. Ze schudde de gedachte maar weg en keek weer naar Tarek. "Nou begin maar met je uitleg" zei ze rustig en lief en keek hem glimlachend aan.

Nikita sprak weer en hij luisterde naar haar "Dus ik zal Ynde, Mimi & Lilly samen trainen en Fiona samen met Lou" sprak ze nog en hij luisterde naar het volgende wat ze zei, "Dat was alles" sprak ze weer en ze begon al snel weer met spreken tegen hem en weer luisterde hij aandachtig naar haar "Nou begin maar met je uitleg" Sprak ze als laast en hij knikte aandachtig. "Oke," zei hij rustig. Hij had voor vandaag een uithoudingsvermogen training in gedachte voor haar. Het galopperen hier op het bloemenveld was daar goed voor,je had voldoende ruimte,maar eerst wilde hij rustig opwarmen door een stuk te stappen waarna ze konden draven en als laast wilde hij ongeveer 5 kilometer met haar proberen te galoperen maar eerst een halve klimoter stappen dus 500 meter,vervolgd door een kilometer rustig tot hard draven met als laast de galop "Oké,ik weet wat we vandaag gaan doen,we doen een uithoudingsvermogen training, 500 meter stappen,dus een halve kilometer. Daarna een kilomet draven,met daarbij du ook hard draven en als het lukt nog 5 kilometer galopperen,en je bent niet alleen want ik blijf bij je want ik train zelf ook mee met degene die getraint worden" sprak hij rustig. Hij wist dat het zwaar was,maar het moest te behalen zijn

De kleine merrie keek rustig naar Tarek toen hij begon uit te leggen. "Oké,ik weet wat we vandaag gaan doen,we doen een uithoudingsvermogen training, 500 meter stappen,dus een halve kilometer. Daarna een kilomet draven,met daarbij du ook hard draven en als het lukt nog 5 kilometer galopperen,en je bent niet alleen want ik blijf bij je want ik train zelf ook mee met degene die getraint worden" Goedkeurend knikte de witte merrie. Ze briesde even en schudde haar uit. Ze keek even naar hem en begon dan rustig te stappen. Ze liet haar hals zakken en snoof de geuren op. Ze zwiepte even met haar witte staart. Ze keek kort achterom en glimlachte naar de hengst. Ze briesde dan even en schudde haar hoofd om wat vliegen weg te krijgen. Ze spitste haar oortjes vrolijk naar voren en bleef stappen terwijl ze afwachtte op het tegen van de vosse hengst. Goed dat ze nu hun uithoudingsvermogen zouden trainen. Voor de andere pony's had ze een leuke training in gedachten en dan kon ze het beter trainen. Ze snoof even en keek weer naar Tarek.

De merrie knikte en ze begon met stappen, rustig bleef hij bij haar in de buurt en stapte naast haar,De geuren van de bloemen waren heerlijk en het was leuk om hier zo samen met haar te zijn. Hij brieste rustig en verhoogde zijn stap tempo iets zodat ze ook iets harder moest gaan. Ze hadden veen uithoudingsvermogen nodig zodat ze voorals ze weer een keer zouden vertrekken dan genoeg kracht hadden om dat eventueel te kunnen halen want nu was dat ook maar net gelukt. De meeste shets waren kapot geweest bij hun aankomst. Slechte training dus dacht hij rustig. Hij moest het strenger aanpakken en ze ietsjes harder trainen "Oke,we kunnen beginnen met draven" zei hij rustig toen ze ongeveer 500 meter hadden gestapt.Ton ze in draf ging,ging hij ook in draf. Bij elke pas gingen zijn manen leuk mee,hij had al een behoorlijke bos onderhand gekregen en ook zijn dikke staart zwiepte achterhem aan. Hij sloeg er een paar keer mee tegen zijn flank en schudde vrolijk met zijn hoofd en keek naast hem naar Nikita de wit gekleurde lieve shet merrie

De kleine merrie hinnikte even kort en krachtig door de vrolijkheid. Ze keek even naar de kleine hengst en grinnikte. Ze hadden later misschien een nadeel. Hij was groter dan hun dus de veulens zouden moeilijk gaan worden. Meteen schudde ze de gedachte weg en keek naar Tarek. "Oke,we kunnen beginnen met draven" Nikita knikte en draafde aan. Ze hief haar hoofd omhoog en briesde. Haar dikke bos manen leken wel te dansen maar gelukkig was het naar achteren. Geen dikke bos meer voor haar ogen. Ze gooide haar hoofd kort de lucht in en snoof de geuren op. Haar staart hief ze wat sierlijker en kort keek ze naar het hengstje. Ze boog kort haar hals sierlijk. Haar kleine korte beentjes gingen best snel, maar dat was normaal zoals bij elke Shetlander. Ze briesde nogmaals door de frisse wind en sperde haar neusgaten open. Haar neusvleugels begonnen lichtjes te trillen. Ze spande ook haar spieren op want ze wist dat ze bijna in galop zouden moeten. Hopelijk zou ze het halen want door de aankomst en de lange reis was ze al behoorlijk uitgeput. Al was ze geen pony die snel zou opgeven, dat nooit.

Hij brieste,hij was een klein stukje groter dan de rest en dat kon natuurlijk later een nadeel zijn maar het moest niet een super groot probleem zijn dacht hij. Hij brieste "we kunnen in galop" zei hij rustig. Hij hinnikte vrolijk en gooide zijn achterhand de lukt in en bokte een paar keer met zijn kleine sterke lichaam. Hij galoppeerde daarna rustig veder op een gelijkmatig rustig tempo want ze hadden nog een heel stuk voor de boeg,waarna hij zelfs ook waarschijnlijk vermoeid was en helemaal op. Maar het kon natuurlijk ook anders. Hij tilde zijn kleine beentjes zo rustig mogelijk op,hij zat al te denken aan de volgende training voor het groepje. Hij deed nu twee trainingen,die van Nikita en die van Fiona, hierna zou hij de ondeugende shets gaan trainen,die kregen een strengere en iets moeilijkere training later,ze begonnen rustig zodat ze eraan konden wennen want het mocht niet in één keer teveel zijn. Ook zou hij afentoe bij de andere trainingen gaan kijken die Nikita gaf aan de andere shets. Hij brieste nogmaals zachtjes,ze hadden er nu ongeveer 1 kilometertje galop op zitten dus nog vier te gaan.