Ze hinnikte vrolijk naar hem en probeerde nog sneller te gaan. Maar hem bijhouden zou haar niet lukken. Ze keek met open mond naar hoe mooi en hoog hij steigerde. Ze wilde het ook dolgraag en probeerde het. Maar toen haar voorhoefjes een centimeter of 10 van de grond kwamen, kwam ze gelijk weer terug nar de grond omdat haar achterbeentjes niet sterk genoeg waren om hoger en langer te gaan. Ze keek hem aan. Ergens schaamde ze zich nu een beetje. Omdat ze niet eens kon steigeren.

Hij brieste en begreep het wel waarom het haar niet lukte. Ze was waarschijnlijk al behoorlijk uitgeput geweest voordat ze hier kwam. Dat niet alleen ze was ook nog is behoorlijk dun en had eigelijk nergens vet of een dikke vacht. Hij stopte voor haar neus en liep naar haar toe. "Het is beter als je nu gaat eten,Daarna kan je eventjes gaan rusten" zei hij rustig "Dat heb je waarschijnlijk wel nodig" zei hij daarna en hij lette geod op haar en nam een paar happen van het gras

(Hij let wel goed op)

Ze knikte en keek naar het gras. Het was zo vies.. Maar het was het enigste wat tegen de honger hielp. Ze nam voorzichtig een paar sprietjes in haar mond die ze moeilijk verwerkte. Eigenlijk slikte ze het gras gewoon heel door. Ze hoeste een keer omat het kriebelde in haar keeltje. Ze nam nog maar een beetje ookal was het vies. Na een tijdje stopte ze ermee omdat het gewoon zo ieuwl was.

Hij keek haar aan en zag dat ze het echt niet lekker vond "Je moet beter of makkelijker gezegt langer kauwen." zei hij en hij nam er ook een hap van "Als we groter zijn moet het makkelijker gaan" zei hij met een grijns op z'n zwarte lippen. Hij brieste en nam er nog een hap van en kauwde er behoorlijk lang op waarna hij een slokje van het water nam en weer op Dancing Moon lette

Ze knikte. Ze wilde de melk van haar mama. Die ze maar een week had kunnen proeven.. Maar in die tijd, had ze het opgeslagen in haar geheugen. Ze pakte dus nog maar een hapje en probeerde het te kauwen met de tandjes die ze had. Maar het probleem was, dat ze alleen nog maar aan de voorkant tandjes had.. Ze deed haar best het te kauwen maar het lukte niet goed.. Of beter gezegt, helemaal niet goed..

Hij wilde haar best helpen maar hij wist niet hoe hij haar zou kunnen helpen. Hij keek haar aan en deed z'n neus bemoedigend tegen haar hals aan "In het begin is het moeilijk,daarna gaat het makkelijker" zei hij rustig en liefdevol. Hij nam een hapje van het malzige gras en kauwde er rustig op. Hij kauwde er nog steeds geduldig op. Hij brieste zachtjes en nam nog een hap van het malzige gras onder z'n hoeven

Ze knikte zacht. Ze werd helemaal afgeleid door zijn neus die tegen haar halsje aankwam. Ze keek evern naar het gras. Ze besloot alleen nog maar de puntjes te pakken. Maar nu zat ze vol.. Ze had maar een kleine maag omdat ze amper had gegeten in haar korte leventje. Ze nam een klein slokje water. Ze voelde het helemaal door haar slokdarm gaan. Het koude water maakte haar ook kouder van binnen. Ze keek weer even naar Mysterio en werd meteen weer warm en verdooft van binnen.

Ze greens en keek naar haar "Oke,Ik denk dat je beter terug kan gaan naar die merrie," zei hij rustig en keek haar aan "Bij haar kan je ruste en ze kan je beschermen." zei hij weer. "Al je wilt kan ik bij je blijven maar ik kan ook alvast weg gaan" zei hij rustig en wachtte haar reactie af en duwde plagend zijn neus weer tegen haar hals aan. "Je bent zo schattig als je verlegen bent" zei hij zachtjes en er verscheen een glimlach op z'n pikzwarte fuwelen lippen

Ze keek naar hem. Ze wilde bij hem blijven. Voor altijd.. 'Wil je alsjeblieft mee?' Vroeg ze zacht. Ze werd nog erger verlegen toen hij zei dat ze schattig was als ze verlegen was. Ze keek een beetje naar zijn benen.. Aangezien ze kapot ging van de zenuwen en doodverlegen was, kon ze hem gewoon even niet aankijken. Ze wachte gespannen op zijn antwoord. Ze hoopte dat hij bij haar zou blijven.

Hij greens en keek eventjes naar haar "Natuurlijk, waarom niet zij hij plagerig" Hij liep om haar heen "We kunnen ook hier blijven liggen" zei hij daarna. Hij duwde met z'n neus plagerig tegen haar acterhand aan en liet z'n neus langs haar lichaam naar haar schouder toe glijden en stopte bij haar hals. Hij sloot z'n ogen eventjes en ademde haar lucht diep in zodat hij hem altijd zou herkennen. Hij bleef zo eventjes staan

Ze bleef gespannen staan toen hij met zijn neus over haar lichaam gleed. Toen hij bij haar schouder stopte vond ze dat jammer. Ze draaide zich naar hem toe en legde haar hoofdje tegen zijn hals. Ze zou hem nooit meer vergeten. Hij was gewoon te geweldig. Ze ging uiteindelijk uitgeput liggen en legde haar hoofdje in het hoge gras. Van de zijkant viel ze niet eens meer op. Alleen van bovenaf kon je haar nu zien. Ze viel voor het eerst met een goed gevoel in slaap. Een veilig gevoel door Mysterio die bij haar was

Hij brieste en was blij dat ze ging liggen. Hij ging na een tijdje te hebbem gestaan achter haar liggen en legde z'n hoofd langs haar schouder neer waarna hij zachtjes fluisterde "Ik hou van je,weltruste" hij sloot z'n ogen en viel ook net als haar rustig in slaap. Hij dacht aan veel dingen. Dingen van het verleden,aan haar en wat er nou zo speciaal aan haar was waardoor hj zo aardig tegen haar kon doen. Ies trok nog steedds z'n aandacht in haa. Ze was speciaal dat was gewoon zeker.

Ze sliep nog maar half waardoor ze het nog net hoorde. Ze werd compleet verliefd. En haar hartje klopte hartslag 190 onderhand. Ze viel uiteindelijk tog in slaap en droomde over Mysterio. Ze speelde samen en stonden samen op een enorme berg van het uitzicht te genieten. Samen met hem kon ze steigeren en samen stonden ze daar, op de top van de berg, langs elkaar. Toen ze uiteindelijk wakker werd, hoopte ze echt, dat die droom werkelijkheid zou worden..

Hij sliep nog steeds en droomde over z'n verleden de nacht dat z'n ouders waren vermoord door een een groep goede paarden. Hij moest zich der overheen zien te zette bedacht hij zich. Hij hoorde nu wel bij de Black Rose en moest zich daar ook naar gedragen. Hij moest zich alleen zo gedragen tegen haar en tegen niemand anders. Het moest. Hij was tegen goede paarden en wilde ze het liefsst uitroeien behalve van Dancing Moon. Hij sliep nog steeds en droomde bij de gedachte aan Dancing Moon over haar. Hoe het er later uit zou zien als ze grootter en sterk zouden zijn. En misschien wilde ze zich ookwel bij de Black Rose voegen. Je wist nooit wat de toekomst hun zou kunnen brengen.

Ze keek op en zag zijn hoofd op haar schouder. Ze zag dat hij nog sliep. Ze legde haar hoofdje ook weer neer en viel weer in slaap. Ze droomde verder. Over Mysterio en haar. Maar na een paar tellen werd de droom anders.. Mysterio was ineens weg. Wanhopig zogt ze hem. Overal waar ze kon. Ze kwam in een soort moeras terecht. Ze zonk steeds dieper en dieper. Er stonden paarden bij. Ze schreeuwde om hulp maar het enige wat ze deden, was lachen. Net op het moment dat ze bijna stikte, schrok ze wakker. Ze keek angstig om zich heen en was helemaal bezweet. Toen ze besefte dat het maar een droom was, legde ze haar hoodje weer zacht neer in het gras. Even van de schrik bekomen..