Hoewel het uit niets bleek dat de twee andere paarden nog aanwezig waren, bleef ze het niet prettig vinden om drie anderen in haar buurt te hebben. Het gesprek ging eigenlijk alleen nog tussen haar en Cobrazarao. Syth haar ogen flitsen kort rond. "Ik ben tevreden met mezelf, maar iets extra kracht zou geen kwaad kunnen" antwoorde ze. Hierbij gaf ze zeker niet toe dat ze zwak was, maar ze wou zich wel goed kunnen verdedigen tegen de vele koudbloedige die er rondliepen. Ze mocht dan wel snel en wendbaar zijn, maar wat had ze eraan als ze alleen kon ontwijken? Nee, dat was het niet helemaal. "En daarbij zijn vechtstrategieën rondom mijn bouw ook handig". Het deed haar wel goed dat hij de moeite nam op te kijken, zo kon hij haar immers zelf ook beter beoordelen. Ze hier er niet van als ze bekeken werd, maar voor Cobra kon ze een uitzondering maken. Dit was voor haar eigen bestwil.

Zijn kille ogen stonden bedachtzaam. Hij was nog aan het denken over de proeven die hij best met haar kon doen. Het was wel duidelijk dat ze een soort van gevechtspaard zou worden. Hij zal haar wel dingen leren. En heel wat spieren laten ontwikkelen. Zijn donkere ogen keken naar haar toe ze weer verder ging. "Goed, ik zal eerst wat met je spieren werken, daarna als het zo ver is je vechttechniecken leren." Zijn ogen waren tevreden. Hij draaiden zich om. "Ik zie je nog wel, ik zal nu aan de training denken?" Hij stapte rustig de donker in. Hij verdween helemaal en liet alleen een bloedspoor achter en zijn sterke geur. Hij zag graag in schaduw gebieden. Zijn lange slimme neus hoog in de lucht gericht was hij verdwenen.

Afwachtend had ze hem aangekeken, benieuwd naar zijn antwoord. Haar neus gleed naar haar schouder, waar ze haar tanden in zette om de iriterende vliegen weg te jagen. Ook haar staart draaide hier op volle toeren. Alsof alle vliegen binnen de straal van een kilometer haar helemaal op kwamen zoeken. Haar vacht was dan ook wel bezweet, door de warmte, maar ook door haar toeren van voor dit gesprek. Sytkha kniktte een keer als Cobra zijn woorden uit heeft gesproken, en kijkt hem kort na als hij wegloopt. Kort glijd haar blik naar het bloedspoor. Nee, dat was niet echt haar ding. Ze erzorgde zichzelf wel, ze zou er niet voor zorgen dat wonden over konden gaan in zwakke plekken. Sythka kwierp nog een snelle, korte blik op de koudbloedige merrie, haar oren lagen plat in haar nek en haar tanden ontblootte ze opnieuw, en vervolgens naar Charming. Daarna draaide ze zich om en liep met een ruime draf van de twee weg. Ze ging weg hier, op zoek naar water, of in iedergeval een wat vochtiger gebied.