Behoedzaam stapte de cremello-kleurige merrie over het spiegelgladde laagje ijs. Al haar zintuigen prikkelde door de kou, de winter was zeker weten niet haar favoriete seizoen. Ook al had ze een dikke vacht gekregen, de afgelopen jaren had ze voornamelijk in sub-tropische gebieden doorgebracht en dan kwam deze klap extra hard aan. Aan de andere kant stroomde een golf rauwe onstuimige energie door haar heen. Ze wist precies hoe ze dat ging gebruiken, het was een tijd geleden dat ze zich ten volle had gegeven in een gevecht. Van de heltari had ze niet veel meer vernomen, toegevoegde waarde hadden ze op dit moment niet. Haat stroomde in een rivier door haar aderen, het verslond iedere gedachte en emotie die niet met destructie was doortrokken. Chegyo ontblootte haar scherpe tanden, een gevaarlijke schittering in de snijdende kou. Haar oren waren plat in haar nek gedrukt en er glansde een ondefineerbare gloed in haar helrode ogen. Moeilijk zou het niet worden om een wannabe te vinden, die liepen hier genoeg rond.