IndexIndex  ­PortalPortal  ­FAQFAQ  ­ZoekenZoeken  ­GebruikersgroepenGebruikersgroepen  ­RegistrerenRegistreren  ­InloggenInloggen  
Nieuw onderwerp plaatsen   ReagerenDeel | 
 

 

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht

Atreyu


Punten: 572
Kudos: 0

Paarden profiel
Kudde: -
Leeftijd: 3 years.
Partner: Never!

BerichtOnderwerp: Geisers? I don't care.   za jul 31, 2010 3:28 pm

Een palomino-kleurige hengst zette stap voor stap zijn hoeven op de sneeuw. Het was meer ijs dat aan het smelten was. De grond waar hij opliep was hard. Hard geworden door de warme geisers. Het kon hem niet zoveel schelen dat elk moment een geiser kon ontploffen. Of hoe je het ook moest noemen. Hij rolde met zijn ogen en keek naar de geisers die om de beurt opstegen. Hij had geen angst, nooit zou hij angst hebben. Hij was de vriend van de wolf, de zoon van de God. Samen met zijn broer natuurlijk. Waar zat die hengst toch? Veel maakte het hem niet uit, nu nog niet. Hij had zijn broer nog niet nodig. Hij kon best voor zichzelf zorgen, ook al was hij ongeveer 2 jaar jonger dan zijn broer. Hij schudde zijn hoofd even en liep kalm door het veld vol met geisers. Alsof het een slachtveld was. Hij voelde de warmte en het zweet brak uit. Hij snoof even en er waren geen dampwolkjes te vinden. Hij had het warm, zijn vacht zeker. Zweet droop van zijn gespierde lichaam en drupte op de grond. Vlak achter hem hoorde hij een geiser en een kleine grijns sierde zijn lippen. Hij was net op tijd geweest. Vaak had hij wel eens geluk. Hij wist nog dat ze het erg leuk vonden om hem in een gevaarlijke omgeving te zien. Iedereen keek met spanning toe terwijl hij erg kalm deed. Hij was altijd kalm behalve als hij agressief en razend was. Dan kan je beter uit zijn buurt blijven. Hij was altijd al beleefd geweest, ook als hij kwaad was. Hij haalde even diep adem en zuchtte diep. Hij liep erg rustig verder. Zijn donkere ogen toonden geen emotie en stonden zowat leeg. Hij grijnsde niet en zijn hele uiterlijk was kalm en neutraal. Hij had best wel wat spieren. Hij trainde hard. Alleen als het moest deed hij alles wat hij kon, gaf hij alles voor zijn training of voor zijn leven. Hij zette door, gaf niet snel op. Nooit zal hij dat doen. Hij was sterk en jong. Ze noemden hem altijd de zoon van de Goden en de vriend van de wolven. Ook zijn broer kreeg deze naam toegewezen. Stiekem was de palomino-kleurige hengst er trots op. Trots op hoe ze hem noemden. Hij schudde zich uit en liep naar de overkant van het geiserveld. Hij was niet geraakt. Opnieuw had de palomino-kleurige hengst veel geluk gehad. Geluk met zijn leven. Hij snoof de geuren eens op en merktte dat hij niet alleen was. Hij drukte zijn oren in zijn nek en bekeek de omgeving. Zijn donkere ogen stonden emotieloos terwijl hij alles bekeek. Hij stopte met lopen en bleef kalm staan, afwachtend op het paard dat in zijn richting kwam.

_________________

Cold, aggressive, attack, friend of wolves, son of the Gods.
It's him. Atreyu
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Vengeance


Punten: 1355
Kudos: 0

Paarden profiel
Kudde: Black Rose
Leeftijd: 10 jaar
Partner: I won't be interested

BerichtOnderwerp: Re: Geisers? I don't care.   za jul 31, 2010 5:16 pm

Een lichte frons was te zien toen Ven aan de rand van de geisers halthield en rondkeek. De witte hengst hield niet van veranderingen. In geen geval veranderingen die niet door zichzelf in gang waren gezet. Controle. Zijn lichtblauwe ogen gleden over de uitspuitende geisers. Ven kon het niet verklaren, maar het was ontzettend warm hier. Er hing een warme damp over de vlakte. Het zorgde ervoor dat de lucht nauwelijks meer te zien was en dat het benauwd werd. De witte hengst had er echter geen last van. Door jezelf af te schermen van je eigen lichaam, konden lichamelijke ongemakken als warmte, kou en zelfs pijn je geest moeilijker bereiken. Dat was nuttig. Je behoorde ten aller tijde je geest alert en helder te houden.
Uiteindelijk zette hij zich weer in beweging. Met lange, soepele passen doorkruisde hij de vlakte. Her en der spoten geisers omhoog, één keer kwam deze gevaarlijk dichtbij. Ven besloot dat deze plek niks voor hem was. In de verte zag hij een schim, blijkbaar een ander paard. Ven bleef onverstoorbaar in dezelfde richting lopen. Dat was wel in de richting van de schim, hoewel niet direct. Het was meer dat hij niet zomaar zijn koers ging veranderen. Hoe verder Ven liep, hoe meer hem duidelijk werd. Het was een hengst, en hij stond blijkbaar op hem te wachten. De witte hengst nam hem op, maar bleef niet stilstaan. Het was een erg jonge hengst en blijkbaar geen zenuwpees. Ven gaf een knikje. Als begroeting of als goedkeuring, dat mocht de hengst zelf uitmaken - Ven hield niet van drukdoenerij.

_________________

Interchanging mind control
Come let the, revolution takes its toll
If you could, flick the switch and open your third eye
You'd see that, we should never be afraid to die
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Atreyu


Punten: 572
Kudos: 0

Paarden profiel
Kudde: -
Leeftijd: 3 years.
Partner: Never!

BerichtOnderwerp: Re: Geisers? I don't care.   za jul 31, 2010 5:56 pm

De palomino-kleurige hengst snoof eventjes. De geur van het paard kwam steeds dichterbij en hij sperde zijn neusgaten wijd open. Een hengst met een kuddegeur was op komst. De jaarling schudde zijn hoofd en voelde de warmte weer. Bij de winter was het natuurlijk leuker dat je warmte had, maar dit was té warm. Zweet droop nog steeds van zijn jonge gespierde lichaam. Hij voelde even een paar warme druppels van de geiser op zijn lichaam. Een rilling liep over zijn rug, alsof hij in brand stond. Het was echt warm en hij haatte het. Hij sloeg met zijn hoef tegen de grond aan en boog zijn hoofd. Zijn donkere ogen bekeken alles even en zijn ogen keken al snel op. De hengst kwam dichterbij, al was het nu nog een schim. De jaarling keek er even naar en sloeg lichtjes geirriteerd met zijn staart. Hij zette even een paar stappen weg van de geiser en drukte kort zijn oren in zijn nek. Toen de hengst dichterbij kwam spitste hij even zijn oren. Hij ving de geluiden opnieuw op die voor hem plaatsvonden. Hij zag de knik van de hengst en boog kort zijn hals. Zijn blik was nog steeds emotieloos, ook al was hij licht geirriteerd door de spetters. Hij voelde een paar druppels zweet op zijn voorhoofd en negeerde het. "Hallo daar" zei hij beleefd met twee woorden. Zijn stem was altijd emotieloos en ijskoud. Toch was zijn beleefdheid raar maar hij kon niets anders. Hij was zo opgevoed maar het maakte hem nu even niets meer uit. Het was gebeurd en hij kon er niets aan veranderen. Misschien dat hij iemand kon vinden die hem wat kon leren. Hij was immers nog maar een jaarling. Hij kon nog veel leren zeiden ze steeds. Hij snoof even en keek weer emotieloos naar de hengst.

_________________

Cold, aggressive, attack, friend of wolves, son of the Gods.
It's him. Atreyu
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Vengeance


Punten: 1355
Kudos: 0

Paarden profiel
Kudde: Black Rose
Leeftijd: 10 jaar
Partner: I won't be interested

BerichtOnderwerp: Re: Geisers? I don't care.   za jul 31, 2010 6:08 pm

Het was een tweede natuur geworden voor de witte hengst om tijdens iets anders zijn omgeving alsnog nauwkeurig in de gaten te houden. Het ging automatisch, en was ontzettend makkelijk en handig. Nu kon hij al zijn aandacht op iets richten zonder de dreiging dat er gevaar was. Ven knipperde een keer en bleef stil staan, toen de hengst hem begroette. "Goedemorgen jongeman," antwoordde Vens lage stem met een niet te missen laag sarcasme. 'Hallo daar'? Wat was dat nou weer voor een begroeting? Vens lichtblauwe ogen gleden de omgeving af. Niet omdat het noodzakelijk was, maar vooral omdat de hengst nou ook weer niet zó interessant was om daar de hele tijd naar te blijven kijken. De hengst was nog jong, maar goed ontwikkeld. Hij leek een beetje op Ven; in ieder geval wat het emotieloze betreft. In Vens eigen ogen is ook niks af te lezen, maar dat komt voor het grootste deel omdat hij ook niks voelt. Alleen bij sommige extreme gevallen laat hij het duidelijk merken, maar voor de rest doet hij alles met zijn verstand. Na even nagedacht te hebben, draait zijn hoofd weer terug naar de hengst. "Mijn naam is Ven." Kort, met niet meer woorden dan nodig was. Hij vroeg ook niet naar de naam van de andere hengst. Als hij dat niet wilde vertellen, ging hem dat niks aan.

-Sorry, niet zo'n lang bericht xD-

_________________

Interchanging mind control
Come let the, revolution takes its toll
If you could, flick the switch and open your third eye
You'd see that, we should never be afraid to die
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Atreyu


Punten: 572
Kudos: 0

Paarden profiel
Kudde: -
Leeftijd: 3 years.
Partner: Never!

BerichtOnderwerp: Re: Geisers? I don't care.   zo aug 01, 2010 1:42 pm

De palomino-kleurige hengst keek emotieloos naar de hengst. Hij schatte de hengst 8 jaar. Hij was er niet zeker van maar hij kon altijd goed schatten. Hij snoof even en draaide met zijn oren om een aantal geluiden op te vangen. Hij hoorde de geisers en dan ook de hengst praten. Hij keek de hengst aan met zijn donkere ogen en knikte kort. Hij voelde opnieuw de warmte van de geisers en een rilling liep over zijn rug. Hij haatte het echt. Veel te warm was het hier maar hij bleef kalm. Hij schudde zijn hoofd even en keek weer naar de hengst. "Aangenaam Ven. Mijn naam is Atreyu" zei hij tegen hem. Vaak herkenden ze de naam met zijn betekenis. Hij grijnsde even maar deze verdween al snel en hij zette weer een emotieloze blik op. Hij bekeek de hengst even en snoof zijn geur nog een keertje op. Hij rook naar een kudde, een slechte kudde. Hij had er al iets van opgevangen en geroken bij een ander paard. Hij keek weer rond en snoof nogmaals. Hij schraapte even met zijn hoef over de harde grond. Hij zwiepte met zijn staart en keek alweer naar de cremello-kleurige hengst die Ven noemde. "Zo Ven, erg warm hier. Vind u niet?" zei hij emotieloos en lichtjes beleefd tegen hem. Hij sloot kort zijn ogen bij een warme bries die van de geisers kwam, de damp zat erbij. Hij schudde even wild zijn hoofd en zette een stapje achteruit. "Té warm" mompelde hij emotieloos en lichtjes geirriteerd. Hij keek even rond maar zijn donkere ogen gleden alweer naar de hengst die Ven heette. "En, je zit bij een kudde ruik ik. Een slechte kudde zo te zien" zei hij emotieloos en lichtjes geïnteresseerd. "Dan ben je net als mij, alleen zit ik niet in een kudde" zei hij weer tegen hem en keek even rond. Zijn donkere ogen richtte hij al snel weer op de hengst.

_________________

Cold, aggressive, attack, friend of wolves, son of the Gods.
It's him. Atreyu
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

Geisers? I don't care.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Het Noorden :: Geisers-
Nieuw onderwerp plaatsen   Reageren